Dış ilişkilerimiz

Almanya Dışişleri Bakanı Fischer''in Ankara''ya gelmesiyle Türkiye, Alman Sosyal Demokrat iktidarından, fakat Yeşiller Partisi''nden yüksek seviyede bir misafir ağırlıyor.

26 Temmuz''da Cumhurbaşkanımız, Mısır''dadır. Demirel''in yıllardan beri düşünülen Moskova ziyareti ise hâlâ gerçekleşmedi.

Eylül''de Başbakan Ecevit, Washington''a gidecek. Bu son derecede önemli bir gelişmedir. Clinton-Ecevit mülâkatında, şu veya bu ölçüde IMF desteği sağlanacak. Kıbrıs ve Kuzey Irak konularına girilecek. Muhtemelen boru hattından bahis açılacak. Başkan Clinton, milletlerarası bir toplantıya katılmak üzere sonbaharda İstanbul''a gelecek. Cumhurbaşkanımız Demirel''le görüşecek.

Bütün ülkeleri sesli ve görüntülü şekilde hemen hemen ânında birbirine bağlı çağdaş dünyada, yüz yüze ikili konuşmalar ehemmiyetini kaybetmiş değil. Dış ilişkiler, ilk plana çıkıyor. Çünkü globalleşme çağında pek çok alanda menfaatler, iç içe girmiş durumda. Hiçbir devlet dışarıya kapalı yaşayamıyor.

İran''da liberal hareket başladı. Artık arkası gelir. Zira hiçbir ülkede mekanizma, totaliter, hattâ otoriter rejimlerin lehine işlemiyor.

5 ay sonra 2000 yılıdır. Türkiye 2000''e, vatandaşın, hattâ bizi yönetenlerin farkında olduklarından çok daha derin problemlerle giriyor. Dış kredi gelir. Dış sorunlarımız zamanla çözülür. İnanmayacaksınız, özelleştirme bile yapılır. Fakat köhnelikten hantallaşıp dökülen mekânizmaları nasıl işleteceğiz? 10.000 dolar duvarını ne zaman deleceğiz? Başkaları 50.000 dolara ulaştıkları zaman mı? Fiktif, medyatik ve günü birlik yapay, hattâ sanal konularla daha ne kadar oyalanacağız? Büyük Türkiye''ye ulaşmak için çağı nasıl yakalayacağız? Bu çizgiye gelelim, dış ilişkilerimiz su gibi akacaktır.