Ekonomide dönüm noktası

<Ekonominin düzeltilmesi, ülkenin diğer önemli meselelerinin hepsine tekaddüm eder hâle geldi. Memur ve emeklinin çok haklı şikâyeti ayyûka çıktı. Şikâyet yalnız enflasyonun gerisine düşmekten ve zam oranından ibaret değil. Aynı işi yapan memur ile işçinin aldığı para arasındaki dengesizlik, saçmalık sınırını aştı. İşçinin aldığı eksiltilemiyeceğine göre, memuru aynı seviyeye getirmek şarttır. Bir kitle faizle geçinir duruma geldi. Yatırımlar durdu. Ülkemiz, KİT ve Devlet Bankaları girdaplarından bir türlü kurtarılamadı. Bırakınız Almanya, İngiltere gibi ileri sanayi ülkelerini, eski sosyalist bloktaki küçük memleketlerin becerdiklerini biz yapamadık. Dış kredi musluklarının hemen açılması gerekiyor. Bunun için Türkiye''nin, kredi alabilirliğini göstermesi lâzım. Türkiye, dünyanın en genç emeklileri diyarı olamaz. Devletin ve resmî yahut özel bankaların yaptırdıkları gösterişli binalar, halktan toplanan paranın ne kadar kötü harcandığının gökdelenleri hâlinde yükselmekte devam ediyor. Bu merak, yüz milyonlarca dolara mâl oluyor. IMF yetkililerinin de açıkça söyledikleri gibi Türk ekonomisi en hassas çizgidedir. Hatalarda ısrar edilir ve kırtasiyecilikte direnilirse, içinden çıkılamaz bir durum oluşabilir. Ve hemen siyasî kriz başlar. Dünya normları süratle uygulanırsa, önümüz açılır. Ekonomi rayına oturmazsa, çok gecikmiş radikal reformların gerçekleşme şansı azalır. Demokratikleşme konusu gündemden silinir. Tükiye, gerilere düşer. Tekrar ayağa kalkması zaman alır. Bir de bakarız ki, atı alan Üsküdar''ı geçmiş. Biz hâlâ, Anayasa''yı tüzük veya talimatname sanıp mahkemelerin teşekkül tarzını bile Anayasa''da belirlemiş çok köhne bir kafa yapısı içinde, üçte iki oyun peşinde tur atıyoruz...