Nostalji müzesi “maziyi hatırla” diyor... Hatıralar canlanır dört bir yanımda!

Daha ziyade 1980’li ve 90’lı yıllardan binlerce nesne ve oyuncağın yer aldığı Nostalji Müzesi “dünün çocuklarının” gözlerini yaşartıyor. Müze sahibi koleksiyoncu Hakan Çelik “Nasıl bir dünyadan bugüne geldiğimizi insanlara ve özellikle çocuklara göstermek istiyorum” diyor.

MURAT ÖZTEKİN'İN HABERİ - Kimini eski bir oyuncak maziye götürüyor, kimini bir “çatapat”, bazılarını ise bir bisküvi kutusu yakalıyor… Kapılarını iki sene evvel açan İstanbul’daki Nostalji Müzesi, gündelik hayattan envaiçeşit eski nesne ile âdeta ziyaretçilerini 1980’li ve 90’lı yıllara ışınlıyor!

Bu enteresan minik müze, çocuk ruhunu öldürmeyen bir koleksiyoncunun eseri… Hakan Çelik, küçüklüğündeki oyuncak merakını iş hayatındayken koleksiyonculuğa dönüştürmüş. Türkiye’nin yaklaşık 50 şehrini dolaşarak daha ziyade çocukluğunda karşılaştığı 15 binden fazla nesneyi toplamış ve İstanbul’daki Nostalji Müzesi doğmuş! Oyuncaklar, okul malzemeleri, ambalajlar, kıyafetler, ev eşyaları, sağlık malzemeleri ve diğerleri…

Çelik’in koleksiyonundan seçilen binlerce nesnenin yer aldığı müze, hassaten dijital dünyadan usanmış “dünün çocuklarının” merakını celbediyor! Mazinin gıda ve temizlik mamulleriyle dolu bir bakkaliye, müzedeki en çok dikkat çeken kısımlardan oluyor. Duvarına meşhur mevsimler tablosunun asıldığı sınıf ise “siyah önlüklü sert disiplinli” okul günlerinin acı tatlı hatıralarını gözler önüne getiriyor. Oyuncakların, bebeklerin sergilendiği kısımlar ve kafe bölümündeki farklı nesnelerle doyasıya nostalji yaşanıyor.

“GÖZYAŞI DÖKENLER VAR”

Her ne kadar koleksiyon 1980 ve 90’ları merkezine alsa da daha önceki yıllardan nesnelerle burada herkes çocukluğundan bir şeyler buluyor.

Hakan Çelik “İnsanlar illaki burada bir hatıra yakalıyor. ‘Ben de çocukken şöyle yapardım…’ diye başlayan cümleleri her gün defalarca duyuyoruz. Üç buçuk saat kalıp her bir nesneyi hayranlıkla seyreden de var, çocukluğundaki oyuncağının aynısını görüp gözyaşları dökenler de…” diyor.

Çelik, sonra müzenin kuruluş yolculuğunu anlatmaya başlıyor: Küçükken oyuncaklarımı çok seviyordum. Daha dokuz on yaşımdayken annemlere ‘Ölürsem beni oyuncaklarımla gömün’ gibi çocukça bir cümle kurmuşum. Tabii, oyuncaklarımı sakladım. Yetişkinliğimde bir antika pazarı gezisinde kendi oyuncağımı görünce diğer eski oyuncaklarım aklıma geldi ve onları bodrumda buldum. Sonra yenilerini ve geçmişe dair başka nesneleri toplamaya başladım. Görev icabı gittiğimiz şehirlerdeki dükkanlara ve eski bakkallara ulaştım, bit pazarlarını gezdim. Derken koleksiyonum giderek büyüyüp eve sığmaz oldu. Pandemi zamanında ise bu müzeyi kurduk.

NEREDEN GELDİĞİMİZİ GÖSTERMEK İSTEDİM

Hakan Çelik, Nostalji Müzesiyle insanlara maziyi hatırlatmak istediğini kaydederek “Çünkü eskiden renkli bir mahalle kültürü vardı; arkadaşlarımızın ebeveynleri bizim anne babamız gibiydi. Saygı, sevgi ve güven yüksekti; bize bakkal dükkânı bile emanet ederlerdi. Sonra bir bisküvi kutusunu yıllarca kullanıyorduk. Şimdi ise her şeye ‘kullan at’ mantığı hâkim oldu, tabiata çok zarar verdik ve aynı apartmanlardakiler bile birbirine selam vermiyor. Buna çok üzülüyorum. Keşke 80’ler ve 90’lardaki o dokuyu devam ettirebilsek” diye konuşuyor.

BÜYÜMEYE DEVAM EDİYOR

Nostalji Müzesi genişlemeye de devam ediyor. Çok yakında eski sağlık malzemelerinin sergileneceği bir eczane bölümü açılacak. İlerleyen aylarda ise bir ayakkabıcı, bir terzi ve bir berber dükkânı yer alacak