Can verme mesleği

Bizde de işler yavaş yavaş rayına oturuyor. Eskiden çok sık duyardık, şimdi azaldı. ... Bir çalışan patronuna çıkmış; -Sizi o kadar çok seviyorum ki, demiş; sizin için canımı veririm. Patron da sormuş: -Cesedin kaç lira eder? .... Şimdi bakıyorsunuz sıradan insanlar iş konuşmaya gelince , "Vatan için canımı bile veririm" diyor. İyi de onun can vermesi kimin ne işine yarıyor. Bırakın faydayı yük bile olabilir. Devir eski devir değil ki kılıçlara, kalkanlara göğsümüzü siper edelim. Canını vereceğine kendini işine ver. Eğer kamu hizmeti yapıyorsan yaptığın işin karşılığı nedir, ona bakacaksın. Eğer masabaşı memur isen bırakın Türkiye ölçeğini uluslararası standartlarda o işin karşılığı 600 dolardır. Çok namuslu çalışan bir adamsan vatana katkın yılda 7200 dolar eder. Buna karşılık aldığın hizmetleri hesaptan düşersen borçlu bile çıkarsın. Bir de canını vermeye kalkarsan borcun daha da artar. Bu işlerin hesabını yaparken piyasa değerini esas almak lazım.

Yaptığım işin piyasa değeri nedir? Bunu anlamanın en iyi yolu şudur: Burada işveren ben olsam.. Bu işi yapacak adam arasam.. Yüzlerce insan talip olsa, içinden birini seçmeye kalksam ne kadar ücret vererek bu işi yaptırabilirim? .... 550 milletvekilinin olduğu mecliste 5000 kişi hizmet veriyor. Kişi başına neredeyse on kadro.. Kadro fazlalığından dolayı 120 kişiyi emekli etmek istediler, çalışanlar ayaklandı: Çocuklarımızı işe alın, biz emekli olalım, dediler.. Yoksa 65 yaşına kadar kalırız. Şimdi Danıştay''dan görüş istemişler.. Danıştay olur, derse emekli edilecekler.. Devletle memuru arasındaki ihtilafa niye Danıştay bakıyor.. Onlar da diğer vatandaşlar gibi normal mahkemelere gitsinler.. Bu imtiyaz niye? Vatan için canımı veririm, diye diye sırtımızdan geçinenlerin yeni dönemde işi çok zor. Dünyada böyle bir meslek kalmadı.