Sıraya girmek
Cumhurbaşkanımızın tevazuu hepimizi duygulandırıyor. Önce kırmızı ışıkta durdu, sevindik, şaşırdık, alkışladık.
Sonra efendim hanımefendi muayene olmak için vatandaşlarla beraber sıraya girdi, sırasını bekledi, muayene olup çıktı.
Hastaneye sivil araçla geldi.
Yanına koruma almadı.
Ardından Cumhurbaşkanımız aynı hastaneye gitti.
O da sıraya girdi, sırasını bekledi.. Sırasını beklerken vatandaşla dertleşti.
Rutin muayenesini oldu ve gitti.
Sonra Cumhurbaşkanımızın kızı ve damadı ev aldı.. Semra Hanımefendi kızının yeni aldığı eve yardıma gitti.. Birlikte yeni evlerini temizlediler, yerleştiler. (Hayırlı olsun)
Bundan sonrası abartı olur gibime geliyor.. Abartı olmasa da bize faydası olmaz.
Yarın duysak ki, Cumhurbaşkanımız veya eşleri
(eğer otomatik ödeme talimatları yoksa) elektrik veya su parası yatırmak için sıraya girmişler..
Ben şaşırmam.
Ama üzülürüm.
Bizde alçakgönüllülüğün bile özel bir maliyeti vardır.
Bakanlar makanlar bu işe özenir, özel günler tertip ederler. Heyetler halinde uygun bir banka bulunur.. Uygun bir telefon faturası bulunur... Hep beraber yürüyerek yatırmaya giderler. Sıraya girdiklerini göstererek
usulen muayene olurlar.
Bu işlerin bize ne faydası olur..
Ecevit''in yerli oto tercih etmesinin kime ne faydası oldu.. Yabancı otolar garaja çekildi, isteğe uygun yerli oto alındı.
Ben bir vatandaş olarak isterim ki, devlet başkanımı gerekirse yüz kişilik sağlık heyeti sabah akşam kontrol altında tutsun..
Milyonlarca dolarlık ulaşım... Bir o kadar güvenlik masrafı olsun.. Ama derdime de merhem bulsun.
Sıkıntıda eşitlenmek benim işime gelmez.
Sonuca bakarım.
Anayasa tadiline önayak olunabiliyor mu?
AB kriterleri diye diye
bu işle uğraşanların dilinde tüy bitti.. O işi bir karara bağlayabiliyorlar mı?
Olacak mı olmayacak mı?
Devlet işlerinin sadeleştirilmesine yardımcı olabiliyorlar mı?
Bunlar olmadıktan sonra
varille dağıtılan bir yerde damlalıkla toplamanın... Dipsiz depoya hergün iki damla su koymanın kime ne faydası var.
Örnek olma, sembol olma safhasını geçeli çok oldu.
