Velevkane yüzseksen

12 Eylül''den önce sokak aralarında komünist kovalayan ülkücüler, faşist kovalayan solcular aradan bu kadar yıl geçtikten sonra geriye baktıkları zaman ne diyorlar.. Siz hiç, "İyi ki kovaladık. Biz bu hizmeti yapmasaydık bugün memleketi komünistler istila etmişti.." Veya faşizmin istilasına uğramıştı diyeni duydunuz mu? Bütün bu koşuşturmaca, kovalamaca 12 Eylül sabahından itibaren bıçak gibi kesildi. Memlekette ne komünist kaldı ne faşist.

Süleyman Demirel yasaklı olduğu dönemde fırsat buldukça bu konuyu hatırlattı. O günlerde birilerini kovalayanlar çok akıllı olduklarını ve vatanlarını sevdiklerini söylüyorlardı. O gün onlar için yanılma ihtimali yoktu. On yıl sonra yanıldıklarını anladılar. İki taraf da kullanılmıştı. İki tarafı bastıran taraf da kullanılmıştı. Bu kadar gürültü patırtı ihtilale zemin hazırlamak için çıkarılmıştı. İhtilal de Türkiye''nin yönünü başka tarafa çevirmek için. ... Peki bu kadar şeyden sonra akıllandık mı? Ne gezer.. PKK tehlikesi çıktı. Bu sefer de dağ dere demeden PKK''lı kovaladık. Üstelik omuz omuza verdik.. Eskisi gibi sağcılar solcular yoktu. Devletimiz vardı, onun yanında olanlar vardı, şehidler vardı, ağlayan anaları vardı.. Bir de karşı taraf vardı. Eğer bu iş yapılmasaydı: Vatan bölünürdü, Taaaaa Ankaralara kadar gelirlerdi. Onları da komünistler gibi kovalamak lazımdı. O işi de yaptık. Oh be, deyip ayak uzatıp yatacakken (irticacılar) çıktı başımıza.. Eeee, onları da bi halletmek lazım. Eğer bir yanlış yapılmışsa on yıl sonra oturur yadederiz. Aziz vatandaşlarım bu ülkenin düşmanları hiç eksik olmaz... Su uyur, düşman uyumaz. Şimdi kimsenin laf dinleyecek hali yok. "Bırakın bu işleri deseniz sizi vatan hainliği ile, gericinin, bölücünün ekmeğine yağ sürmekle" itham ederler. Eski günleri hatırlatsanız, "O başka bu başka" derler. Hayatınızın tadı tuzu kalmaz.