ŞÜKÜR; ASLINDA BİR TEŞEKKÜR…

Şükretmek ne güzel bir duygudur… Nasıl da iyi gelir kalbe... Dokunur ruhuna, huzur verir her söylediğinde yüreğine...

Dertliyken, derman olur... Hastayken, ilaç olur... Mutsuzken, neşe olur, huzur olur…

Derin bir sevinç kaplar içini… Ve tekrar dolu dolu söylersin, inanarak, içten, her defasında daha da iyi gelir…

En çok da evlada bakarken şükredersin. O minicik ellere, ayaklara, gözlere bakarken... İlk adımlarını atarken, ilk kelimelerini söylerken... Küçücük kollarıyla sarılıp “annem” derken...

Yani aslında Yaradan’a teşekkür edersin, farkındayım dersin…

Neyin?

Evlatlarının, sağlığının, ailenin, huzurunun… Aldığın nefesin…

           ***

Sadece hayatındaki güzellikler için değil elbet, bazen üzüntülerin, acıların, kederlerin için de şükredersin... Daha beterini vermediği için, en azından derdinin dermanı olduğunun farkında olduğun için...

Bunun bir sınav olduğunun, bu sınavı başarıyla atlattıracağına inandığın için şükredersin…

İste bu yüzden, sana binlerce kez sonsuz şükürler olsun Rabbim... Verdiklerin için de, vermediklerin için de…

Hepimizin hayatında dertleri, sorunları oluyor elbet...

İnişleri, çıkışları, hastalıkları… Ne zaman derdi olan bir arkadaşımla bir araya gelsem, hep “Buna da şükret” derim. Ardından da duanın gücünden, yani Yaradan’ın gücünden bahsederim... Hiçbir dua geri dönmez; bunu en iyi bilenlerdenim…

 

Dilini döndürene,

Ağrını dindirene,

Nimeti gönderene,

Şükür gerekir şükür!

 

Gülümseyen yüzüne,

Ağrımayan dizine,

Gören iki gözüne,

Şükür gerekir şükür!

 

Tuttuğun iki ele,

Doğru konuşan dile,

Âciz hâline bile,

Şükür gerekir şükür!

 

İşittiğin kulağa,

Yürüdüğün ayağa,

Tepeden ta tırnağa,

Şükür gerekir şükür!

 

Sakın olma sitemkâr!

Dert üstüne dert yağar,

Beterin beteri var,

Şükür gerekir şükür!

 

Sevgiyle…