Ağla gözlerim ağla

Bendeki bu gözler var ya, bu gözler... Dünyanın en pahalı gözleri...

Bu gece bir başka değer kazandılar. Paha biçilmez, çağlar boyu vazgeçilmez. Rengi de mavidir hani... Size "Deniz gözlüm" diyebilecek sayısız sevgilinin sahip olabilmek gibi avantajlarımız da olabilir. Ama o sevgili olarak bu geceyi seçti. Torunlarımıza anlatacağımız finali seyretti. Galatasaray''ı 17 Ağustos''lardan, 17 Mayıs''lara düşürmeden taşıdı. Acılardan sevinçlere... Kupa olmasa da 17 Mayıs gecesi 17 Ağustos''a geçti. O halde vazgeçtim, satmıyorum gözlerimi. Manevi alemde bu gecenin şahidi olarak o gecede ağladıklarımıza, kaybettiklerimize bahşediyorum. Aslında sonucunu kimsenin kestiremediği bir maçtı. "Bir kamyon karpuzu kes" deseler bu kadar zorlanmazdım. Dakikalar 41''i gösteriyor. Tarihi an 41 dakika önce Nieto''nun üflemesi ile resmen başladı. "41 kere maşallah" diyeceğimiz bir G.Saray yoktu ama, Arif''in boş kaleye kaçırdığı belki de sadece gol değil, koca bir kupaydı. "Allah''ım bir fırsat daha" derken Hakan''la döndük direkten. G.Saray oyuyor olmuyor, boyuyor olmuyordu. Küçücük kalplere sığdırılan 60 milyonluk "gönül ordusu"... Ve sahada 11 öncü kuvvet...

Savaş kaçınılmaz... Kupa kaçırılmaz... Selmet oğlu Hakanlar, Ahmet oğlu Mehmetler, Mehmet oğlu Ahmetler... Sebep: UEFA Kupası Hedef: Arsenal kalası... G.Saray, o güzelim kupayla arasındaki Arsenal engelini ortadan kaldırmak için bu topraklarda. Her kuşun eti yenmez derler. Ama adı aslan olursa yer... Aşk insanda kafa bırakmıyor... Ama bu aşk değil savaştı sanki. Kupaya delicesine tutkun olmanın bedeli belki de onu kaybetmek... Zaten leş gibi "hıyar erotizmi" kokan bir maç...

G.Saray oyuyor olmuyor, boyuyor olmuyordu. Cimbom dakikalarla birlikte Arsenal kalesine ilerliyordu. Üç-beş kuruşluk İngiliz ataklarına aldırmadan oyunu 41 kere maşallah dedirtecek noktaya getiriyordu. Maç kaç kere geldi ve gitti ah kaç kere... Ama olmayan şanstı, gelmeyen kupaydı... Altını üstüne getirdik, ama "Altın" golü bulamadık. İşi penaltılarda bitirdik... Teşekkürler Cimbom... Sağolasın Aslanım... Bin kere binlerce kere...