Bir "bıçaklama hadisesi"nin içyüzü ve medya linci

nedeniyle kamu davası da açılmadı.

kendisinden. Amaç daha önce Birgün'de yazan, solcu bir Kürdün Ak

Parti'den vekil seçildiği için cezalandırılması olunca gazetecilik çok

da önemli olmuyor haliyle.

gazetede yazmıyor: Yok! Polis ifadesi var mı? Yok! Savcılık ifadesi?

Yok! Hâkim Gülistan Kızılkaya'yı duruşmaya çağırıp dinlemiş mi? Hayır!

Muhsin Kızılkaya'yı dinlemiş mi? Hayır! Peki bıçaklama hadisesine ait

bir delil, parmak izi ya da polis soruşturması var mı? O da yok!

olmalı ve onu yayınlamamışlar. O ikinci duruşma nasıl yapılmış?

Gülistan Kızılkaya ile Muhsin Kızılkaya'nın başvurusu ve itirazı

üzerine. Ama gazetenin yazdığına göre Gülistan Kızılkaya şikâyetini geri

çekmiş ve Muhsin Kızılkaya da para cezasından kurtulmuş. Yani Gülistan

Kızılkaya OLMAYAN ŞİKÂYETİNİ geri çekmiş. Muhsin Kızılkaya da

"tedbirsiz" davrandığı belirtilerek para cezasından kurtulmuş.

Her iki karar da baştan sona hukuksuz ve yok hükmünde"

okuduklarınız karışık gelmiş olabilir. Bu durumu biraz daha

netleştirmek için Muhsin Kızılkaya'yı aradım. "Gazeteci" akıl edip

Muhsin Kızılkaya'ya da sormadığına göre bu görev bize düştü. Muhsin

Kızılkaya ile aynı zamanda ta 1990 yılından bu yana Güneş gazetesinden

başlayan bir arkadaşlığım var. Hayatımda tanıdığım en munis

insanlardandır. Haberi işitince inanmak istemedim doğal olarak ama

insanız, hepimizin içine kurt düşüyor.

kazası. Evliliğimizin ilk yılları. Çocuğumuz yok o sırada. 2002 yılının

Ocak ya da Şubat ayı.  Çok önemli değil, bir sıyrık ama yine de korktuk,

tetanoz filan olur diye kalkıp Alman hastanesi aciline gittik. Doktor

pansuman yaparken soruyor "nasıl oldu" diye. Eşim mutfakta iş yaparken

kendisini yaraladığını söylüyor. İşimiz bitti eve gittik. İki ay sonra

tarafımıza bir mahkeme celbi geldi. "Şu gün duruşmaya gelin" diyor. Ben

hemen bir arkadaşım var avukat, Mahmut, onu aradım git bir bak diye. O

da dosyaya bakıyor ki Alman hastanesindeki doktor eşimin yaralanmasıyla

ilgili bir rapor yazmış. Nasıl bir rapor olduğunu bilmiyorum... Acildeki

doktorlar meğer bu türden kazalarla ilgili raporları yazıp savcılıklara

gönderirmiş. Hâkim de savcının bu rapora dayalı olarak uydurduğu

hikâyeye dayalı iddianame ile hakkımızda ve gıyabımızda hüküm vermiş. Avukatımız

hemen itiraz etti tabii. Çünkü Ceza kararnameleri şikâyete dayalı

verilir.  Oysa ortada ne bir şikâyet, ne bir polis ifadesi ne de

savcılık ifadesi var. Hâkim itirazımız üzerine yaptığı hatayı

anladı ve bize yeni bir duruşma yaparak eşime şikâyeti olup olmadığını

sordu. Şimdi geçmiş gün, eşim de herhalde "şikâyetçi değilim" filan

dediyse hâkim olmayan şikâyetini geri aldığını yazıp, beni de tedbirsizlikle nitelendirerek para cezasını kaldırdı.

döndük. Oysa şimdi rahmetli olan avukatımızın hatası, meğer bizim için beraat kararı aldırılması gerekirmiş.

Saçma sapan bir davaydı zaten. Bir mutfak kazasından başımıza ne işler

açılmıştı. Bu kadarıyla kurtulduğumuza şükrettik ve takip de etmedik

doğrusu.

başta kadınların kadınlara hakareti bu. Benim eşim dört dil bilen

İsveç'te öğrenim görüp okul bitirmiş bir kadın. Kendi açıklamasında da

belirttiği gibi değil 17 yıl, 17 dakika kendisine, şiddeti bırak, kötü

davranan biriyle yaşamaz. "Eşi korktuğu için böyle açıklama yaptı" demek onu aşağılamaktır. Neden onun beyanını esas almıyorlar nedeni belli. Ben Ak Parti'den değil de HDP ya da CHP'den vekil olsaydım bunlar başıma gelmezdi. O arşivciler de bu "belge"leri ortaya çıkarmazdı.

Gülistan ile o tatsız ve tuhaf mahkeme sürecinden sonra iki çocuğumuz

oldu. Çok mutlu bir aileyiz. Ben bırakın bir fiske vurmayı eşime

bağırmadım bile. Ama şimdi kızım bana soruyor "Baba sen annemi mi bıçakladın" diye.

Bu paçavra bana gazeteciliğin en temel ilkesini yerine getirip sormadı

bile "bu nedir" diye. Sormadı çünkü kurguladıkları bütün hikâye

değişecekti. Çamur atıp iz bırakmalıydılar.

Bunun yanı sıra eğer dosya duruyorsa beraat kararı aldırmamız lazım ama

dosya nerede bir bilgimiz yok. Bu belgeleri Birgün'e servis edenler

biliyor olmalı.

Parti Mersin Milletvekili Eşim Muhsin Kızılkaya'nın 2002 yılında beni

bıçakla yaraladığına dair bir haber, 27 Haziran 2015 tarihli Birgün

gazetesinde manşet olarak yayımlanmıştır. Haberin başlığında, yakın

geçmişte Mersin'de vahşice katledilmiş genç kızımız Özgecan'a atıf

yapılarak, aynı şehirden milletvekili seçilen eşimle "kadına şiddet"

konusunda bir bağ kurulmaya çalışılmış ve bahsi geçen iftira

sosyo-politik olarak banalleştirilmeye çalışılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığımın yanı sıra İsveç vatandaşı olan bir

bireyim. İsveç'te okumuş ve büyümüş bir kadınım. Benim büyüdüğüm ülkede

kadına karşı şiddet en büyük insanlık suçudur. Dolayısıyla bana şiddet

uygulayan bir insanla değil 17 yıl evli kalmak, 17 dakikayı bile

birlikte geçirmem. Evde yaşanmış bir mutfak kazasından kaynaklanan

hadiseyi, yıllar sonra "kadına karşı şiddetin bir örneği" gibi

göstermek, önce bana, sonra çocuklarıma ve eşime atılmış bir

iftiradır. Haberi yapan gazetenin aynı siyasi görüş ve kimliği

paylaşmadıkları bir partiden eşimin milletvekili seçilmiş olmasına

tahammül edemeyerek, benim üzerimden ona saldırmak hiçbir ahlaka sığmaz.

Eşimle istediğiniz siyasi mücadeleye varsa siyasi fikirleriniz

üzerinden girebilirsiniz. Ancak bunu yaparken lütfen haber kisvesi

altında kirli operasyonlarınıza beni ve çocuklarımı alet etmeyin.

Ahlaksızca hazırlanan bu iftiranın asılsızlığını ortaya çıkarmak için bu

konunun takipçisi olacağımı kamuoyunun bilgisine sunarım."