Futbolun öteki adı kepazelik
FUTBOLDA işin tadı kaçmak üzere. Maç öncesi kavga, maç içinde küfürleşme, maç bitiminde taşlı sopalı döğüşler.
Ertesi hafta gene aynı, utanç verici çatışmalar.
Futbolcu futbolcuyla tekmeleşiyor. Futbolcu hakemle dalaşıyor, yönetici yöneticiyle boğaz boğaza.
Belli ki, bu kepazelik daha uzun süre devam edecek.
Çirkinlikte sınır tanımıyoruz.
Rezillik almış başını gidiyor.
***
Futbolcusu, seyircisi, idarecisi elele vermiş, Türkiye''yi en çok hangimiz utandırabiliriz şirretliğinde yarışıyorlar. Ar damarlarında yırtılmadık yer kalmamış.
Futbol bu mu sahi?
Spor bu mu, çelebîlik bu mu?
Kardeşlik bu mu, yakınlaşma bu mu?
Manzara ürperti verici. İşin tadı kaçmak üzere.
Hepinize yazıklar olsun!
***
Oyuncusu, seyircisi, idarecisi, sizler dinleyin. Futbol, adı üstünde bir "Oyun"dur. Kitlelere hoşça vakit geçirtmek, günlük dertlerden arındırmak, dostluğu ve şehirler arası yakınlığı artırmak için oynanır.
Futbolda tepişip döğüşmenin yeri yok.
Galip mi geldin, gülüp geçeceksin.
Mağlûp mu oldun, gülüp geçeceksin.
Berabere mi kaldın, sarılıp öpüşeceksin.
Hepsi bu.
***
Ama biz, olanca öfke ve hınçları yüklenerek sahalara koşuyor, sanki her hafta vatan istilâsına gelmiş düşmanlar sanarak; rakip takımı şişlerle, taşlarla, yetmedi döner bıçaklarıyle karşılıyoruz. Cehalete bakın.
Futbolu bir şeref meselesi sayıyoruz.
Namus konusu addediyoruz.
Yenilirsek onurumuz gidecek zannediyoruz.
Bunun adı ilkelliktir... Şunca yıldan sonra anlaşılıyor ki, bu seyirci futbol seyretmeye lâyık değil.
***
Dahası var... Her düdüğe îtiraz edip hakemin üzerine yürüyen şu abullabutlar da futbola lâyık değil.
Seyirci edebini yitirmiştir.
Bu oyun fecî surette seviye kaybetmiştir.
Niye?.. Çünki eski olgun tribünlerde şimdi çapaçul birileri oturuyor. Görgüsüzlük, kaba kuvvet almış başını gidiyor. İşin tadı kaçmak üzere.
Futbol bir kardeşlik ve sportmenlik vesilesi olmaktan çıkmış gibi. Türkiye fecî utandırılıyor.
***
Çâre: En az beş yıl Türkiye ligi ertelensin. Her şehir kendi içinde, kendi arasında futbol oynasın.
Bıktık!.. Eziyet, çarpışma, helâlleşme, boğazlaşma haline sokulan futbol; bu seyirciye, bu oyuncuya, bu idareciye fazladır.
Gerilim, kin ve intikam suratlı bir futbol istemiyoruz.
Bunca dert arasında bir de seviyesizlikle uğraşamayız.
Kaldırın şu Türkiye Ligi''ni.
Her şehir kendi futbolunu kendi oynasın... Belki beş yıl sonra yeniden dostluğu hatırlarız. Kardeşliği, hazmı, futbolun sadece oyundan ibaret olduğunu...
Yeter!
