Öteki dünyaya yürüyerek gidilmez

BİLMEYENLER öğrenmeli. Her tabutun dört kolu vardır. Ve insanlar son yolculuğa çıkarken hiç olmazsa geride dört dost bırakmalı. Ötelere bu dört dost ile taşınmalı. ¥¥¥ Ama bakıyorum, bazı karakterler herkesi ve her şeyi durmadan tenkîd ile meşgul. Yakınlarını kıra döke, üze kandıra yaşamayı hayat tarzı bellemiş. Yanlış. Tabutun dört kolu vardır. Ne demek o?.. Musalladan sonra en az dört dosta ihtiyaç var. Eğer bu kadarını dahi kazanamamış; bu inceliği, bu sevgiyi bile edinememişseniz, ömrünüz beyhûde geçmişdir. Unutmayalım, tabutun dört kolu var. Cenazeyi hamallar taşımaz. ¥¥¥ Bu itici ve yalnız adamlara hep acırım. Bilirim ki; dost kırıcıları, tenkid meraklıları, eksik arayıcı garipler sâde bu dünyada değil, göçüp giderken de yalnızdır. Ve suç, en yapışkan, en arınmaz kirliliğiyle kendi özlerindedir. Eksik arayıcılık, devamlı kötümserlik elbette çirkin bir maraz. Kurtuluşun reçetesi de gene insanda. Tenkîd ve beğenmezcilik elbette olacak. Mârifet, şipşirin üslûplarla ve güler yüzle güzelliklere dâvettir. Gönül kırmaktan sakınma inceliğindedir. ¥¥¥ Paldır küldür muhabbet olmaz. Kalb kırıcı yol göstericilik olmaz. Her işi ve herşeyi yalnız ben bilirim inadında; dünyayı da insanları da bilmezlik cehaleti yatar. Bu cehalette ısrarın varacağı adres geçimsizliktir, iticiliktir, kayıptır. Sakınalım. Her tabutun dört kolu var. Cenazeyi hamallar taşımaz. ¥¥¥ Vehimler at değildir. Onlara binerek dost ufuklara uzanamazsınız. Sevimli ve aranır olamazsınız. Vara yoğa îtiraza sığınmak, "Bilen benim" trenlerine seyirtmek, "En haklı benim" sevdâlarına sarılmak, en azından (yaratılmışların en şereflisi) insan bilinmeye kat''iyyen yakışmaz. Her saat hatırlamak zorundayız: Tabutun dört kolu vardır. Cenazeyi hamallar taşımaz. ¥¥¥ Ve öte dünyaya yürüyerek gidene rastlanmamıştır. ¥¥¥ Kimse hayatın merkezi değil. Dostluklara, sımsıcak beraberliklere, gülen yüzlere ihtiyaç eksilmiyor.

Kıra döke, üze kandıra, gönüller yıkarak da yaşanır mı? Evet ama: Tabutun dört kolu vardır. Cenazeyi hamallar taşımaz. Sâde hayattayken değil, göçüp giderken de dostlara, dostluklara mecburuz. Kırıcılar aslında kendilerini kırıp dökmekte, dostsuz ölmekte... Cezâya bakın. ................... GÜNÜN KİTABI: Ciddi ve güvenilir araştırmacı Ahmet Özdemir''in "Cumhuriyetimiz ve Şiirimiz" adlı eserinde Cumhuriyet şairleri enine boyuna inceleniyor. Tebrikler. Tel: (0 212 ) 638 62 52