Yunanlıların Müslüman Arnavut Soykırımı

Çamerya Arnavutları dediğimiz insanlar, Balkan Savaşından sonra 1 Aralık 1913 tarihli Floransa protokolü ile Kuzey Epir''in Arnavutluk''a bırakılması karşılığında Yunanistan''a verilen Yanya''dan Preveze''ye kadar olan alanı kaplayan Çamerya (Çemeria) Tsamavria bölgesinde yaşamış olan Müslüman Arnavutlardır. "Çamidesler" ve "Çamlık Müslümanları" olarak da isimlendirilen Çemerya Arnavutlarının sayısı Floransa protokolü imzalandığında 35 bin idi. Yunan hükümeti, Müslüman Çamları Lozan Antlaşmasının bir ön çalışması olarak imzalanan "Türk ve Rum Ahalinin Değişimine ilişkin Sözleşme ve Protokol"ü içine dahil edip Türkiye''ye göndermek isteyince, Çamlar direnmişler ve bu uygulamayı 1913 andlaşmasına atıfta bulunarak reddetmişlerdir. Tüm bu direnişlere ve hukuki ayrılıklara rağmen Yunan makamları onbinlerce Çam''ı baskı ile Türkiye''ye göndermiştir.

Çamerya''da kalabilen Arnavut nüfusun durumu 1936''da Loannis Metaxus Hükümetinin iktidara gelmesiyle daha da kötüleşmiş, demografik yapıyı değiştirmek için bölgeye Yunanlılar yerleştirilmiştir. Arnavutların yaşadıkları yer isimleri Yunanca olarak değiştirilmiş, milli kimlikleri tanınmamış, tutuklamalar, sınırdışı etmeler, mal müsadereleri ile bir zulüm politikası izlenmiştir. Çamerya üzerinde 4 il kurdular. (Yanya, Thesprotia, Preveze ve Arta) Çamerya Müslüman Arnavutlarına karşı etnik temizliği amaçlayan soykırım hareketi, 27 Haziran 1944''de başlamıştır. General Napolyon Zervas komutasındaki ETES çeteleri tarafından 2900 yaşlı ve genç, 214 kadın ve 96 çocuk katledilmiş, 745 kadarı tecavüze uğramış, 76 kadın kaçırılmış, 3 yaşından küçük 32 çocuk satırla parçalanmıştır. 68 köy yerle bir edilmiş 5800 ev ve cami, mescid, türbe, mezarlıklar, okul, çeşme yakılıp yok edilmiştir. Çamerya''da yaşamaya devam eden Ortodoks Arnavut halkın kimlikleri (Arnavutluğunu yaşamasına) şiddet kullanarak önlenmiştir.

Anadilleri olan Arnavutça''nın toplum içerisinde konuşulması yasaklanmış, Ortodoks oldukları halde, Çamerya''da kalan Arnavut halka güvenilmediği için 1949''dan sonra bölgeye Yunanlılar ve Arumenler (Ulahlar) ve çingeneler yerleştirilmiş, sınır dışı edilen Çamların mülkleri, yasal mülkiyet hakkına sahip olmadıkları halde yeni yerleşimcilere tahsis edilmiştir. Bu zulme ilâveten 25 bin Çamerya Müslümanı Arnavut EDES çetelerince silah zoru ile Arnavutluk''a göçe zorlanmıştır. Bu ise 2. Dünya Savaşı sonunda yaşanan bir tehcir trajedisidir. Yunanistan, tehcire tabi tuttuğu Çameryalıların mallarına 1940 yılında diktatör Metaksas tarafından çıkarılan savaş kanununa göre el koymuş ve camileri kapatmıştır. Geçmişi hatırlatacak her türlü izi silmiştir. Geride kalan çok az sayıdaki Çamerya Arnavutu''nu ise büyük ölçüde asimile etmiştir. Metaksas kanunu halen yürürlüktedir. Kanun kaldırılırsa zorla sürgün edilenlerin geri dönme ve zorla gasbedilen mallarını iade hakkı ortaya çıkacaktır.

Epir''de Ortodoks Arnavut ve Ulah''ların (50 bin) sadece kilise dili Yunancadır. Bunların Yunanlılarla ilgisi yoktur. Ama Yunanistan EPİR''i kendi topraklarına katmak için her türlü yıkıcı faaliyeti yapmaktadır.