‘Daha güzel bir yüz görmedim''

Allahü teâlâ, Resulünün bedeninin bütün uzuvlarını, ondan evvel ve sonra daha güzeli olmayacak şekilde yaratmıştır diye inanmak, Resulullah''a imanın tamamındandır yazıyor kitaplarda. Şeyh Sa''di Şirazi şiirinde der ki: Ay mahcub olur batar Cemal-i Muhammed''den/Servi hareket etmez itidal-i Muhammed''den,/Güneşin, ayın kemal ve mertebesi yoktur./Söz açılırsa kadr ü kemal-i Muhammed''den/Ve Cennet-i Firdevs''in bu kadar süslenmesi,/Kabul görmesi için taraf-ı Muhammed''den/Adem ve Nuh ve Halil, hatta Musa ve İsa,/Hep vücuda gelmiştir, zilal-i Muhammed''den/Ay ve güneş parlamaz, Arasat meydanında./Orada mehtab varsa, Cemal-i Muhammed''den/Sadi eğer aşıksan, aşk yolu ancak geçer/Muhabbet-i Muhammed ve Al-i Muhammed''den. Halid bin Velid hazretleri bir zaman askeriyle Araplardan bazı kabilelere gitti. Bir kabile reisi Halid''e: - Ya Halid! Muhammed aleyhisselemın vasfını bize anlat, dedi. Hazret-i Halid: "Eğer etraflıca anlatmamı dilersen ben onu yapamam" dedi. O şahıs, "Ya Halid! kısaca ve topluca anlat" dedi. Hazret-i Hâlid, "Resul, mürsil''in kadrince olur" dedi. Yani, "O Hak tealanın elçisidir. O''nun büyüklüğünü düşün ve ondan resulünün şerefini yüceliğini anlarsın" demektir. Bundan anlaşıldığına göre o Hazret''in bütün güzellik ve iyiliklerinin mufassal olarak idrâk edilmesi kabil değildir. Mübarek varlığı hakkında İmam-ı Buharî ve Müslim, Berâ hazretlerinden rivayet etmişlerdir ki: "Resulullah Efendimiz, görünüş olarak ve yaratılış olarak insanların en güzeli idi", diye buyurmuştur. Ebu Hüreyre hazretleri, "Ben Resulullah efendimizden daha güzel bir yüz görmedim. Sanki mübarek yüzünden güneşin nuru akardı" demiştir. Hazret-i Ali bildirdi: Fahr-i Kâinat efendimizinin mübarek yüzü çok yuvarlak ve çok enli değildi. Biraz yuvarlaktı, diye buyurmuştur. Âlimler, bu hususta seçkin sahabelerden kiminin güneşe ve kiminin aya benzettiklerini nakil etmişlerdir. Maksatlarının güzellik ve hoşlukta mükemmellikle vasıflandırmak olduğu açıktır. İmam-ı Müslim hazretlerinin bildirdiğine göre, Ebu Tufeyl hazretlerine; - Resulullah Efendimizin vasfını anlat, dediler. O da: - Beyaz benizli, güzel ve sevimli yüzlü idi, diye buyurdu. İmam-ı Buharî hazretleri Kâ''b bin Mâlik hazretlerinden şöyle rivayet etmiştir ki: "Resulullah Efendimiz sevindiği zaman mübarek yüzü ay parçası gibi nurlanırdı ve sevinci mübarek alnında zâhir olurdu"

Yarın: Gece de gündüz gibi görürdü