"Anam, babam sana fedâ olsun!"

Hazret-i Sa''d bütün gazâlarda bulundu. Savaşlarda çok kahramanlıklar gösterdi. Uhud Harbi''nde de, müslümanların sıkışık durumlarında büyük bir metanetle çarpışmış, Peygamberimizin yanından hiç ayrılmayıp, düşmana karşı savaşmıştır.

Hazret-i Sa''d ok atmakta çok maharetliydi. Her attığı ok isabet ediyordu. İslâmiyette, Allah yolunda ilk ok atan sahâbi olup, okçuların (kemankeşlerin) reisiydi. Uhud Harbinde, 1000''den fazla ok attı. Peygamberimiz tarafından, büyük iltifatlara ve duâlara mazhar oldu.

Peygamberimiz ok atarken Ona, "At ya Sa''d! Anam, babam sana fedâ olsun!" diye duâ etmiş, her ok atışında "İlahî bu senin okundur. Atışını doğrult." "Allahım sana duâ ettiğinde Sa''d''ın duâsını kabul eyle" diye duâ etmiştir. Peygamber efendimiz, hayatında "Anam, babam sana fedâ olsun" diye sadece Hazret-i Sa''d için duâ etmiş, bunun dışında hiçbir kimseye böyle duâ etmemiştir. Hazret-i Âişe anlatır: Resûlullah gazvelerin birinde, geceleyin Medine''ye dönüp geldiğinde "Ne olurdu, sâlih bir kimse beni korumağı üzerine alsaydı!" buyurdu. Birden bir silâh sesi duyduk. "Bu kimdir?" buyurdu. "Benim, Sa''d bin Ebî Vakkas" dedi. Peygamberiniz "Seni buraya hangi şey getirdi" yâni buraya niçin geldin? buyurdu. Hazret-i Sa''d: "İçimden bir ses Resûlullah yalnızdır, korkarım ki, din düşmanları ona bir sıkıntı ve eziyet verirler dedi. Bunun için O''nu korumağa ve hizmetine geldim." Bunun üzerine Resûlullah ona duâ etti ve uyudu. Sa''d bin Ebî Vakkas hazretleri, Peygamberimize annesi tarafından dayı olurdu. Bunun için Peygamberimiz ona "Bu benim dayımdır. Böyle bir dayısı olan varsa bana göstersin" diyerek iltifatlarda bulunurdu. Resûlullah her namazın ardından; "Allahım, korkaklıktan, cimrilikten sana sığınıyorum. Rezil bir hayata düşmekten, dünyanın ve kabrin imtihanından sana sığınıyorum." diye dua ettiğini bildirmiştir. "Duânızın kabûl olması için helâl lokma yiyiniz" hadis-i şerifini de rivayet etmiştir. Peygamberimiz Sa''d bin Ebî Vakkas hazretlerine duâsı kabul olması için dua ettiğinden müslümanlar O''nun duasını almaya çalışırlardı. Düşmanlar da, her attığı ok isabet ettiğinden, çok korkarlardı. Sa''d bin Ebî Vakkas hazretleri buyurdu ki: Hayatımda üç gün ağladım. Bunlardan biri, Resûl-i ekrem''in vefât ettiği zaman, ikincisi Hazret-i Osman''ın şehid edildiği zaman, üçüncüsü de Hakka sığınırken ağladım."