Arş''ın altındaki kimseler...

İslam büyüklerinden, Ebu Hafs Kağıdi vefat edince, biri rüyasında görüp, "Allahü teala sana ne muamele etti?" dedi. "Bana rahmet ve mağfiret edip, beni Cennet''e koydu" dedi. "Ne sebeble" diye sordu. Beni melekler arasında durdurdu. Günahlarımla, Resulullah''a salevatımı hesab ettiler. Salevatımı çok buldular. Allahü teala onlara: "Ey meleklerim, işiniz tamamdır. Başka hesab sormayın. Onu Cennetime götürün" buyurdu diye cevab verdi. Selefden biri anlatır: Birlikte hadis öğrendiğimiz bir arkadaşım vefat etti. Rüyada onu, sırtında yeşil hulleler giyinmiş gördüm. Sebebini sorduğumda: "Her hadiste gördüğüm Resulullah''ın isminin yanına, "Sallallahü aleyhi ve sellem" yazardım. Hak teala onun mükafatını bununla verdi" dedi.

Yine selefden biri anlatır: Bir katib komşum vefat etti. Kendisini rüyada gördüm. "Allahü teala sana ne muamele eyledi?" dedim. "Bağışladı" dedi. "Ne sebeble?" dedim. Resulullah''ın ismini her yazdığım zaman "Sallallahü aleyhi ve sellem" sözünü de beraberinde yazdığım için dedi.

Ebu Süleyman Harrani anlatır: Hadis yazarken, şerefli isimlerini yazdıkça, "sallallahü aleyh" diye yazar "ve sellem" sözünü yazmazdım. Rüyada kendilerini gördüm. Bana buyurdular ki: "Ey Eba Süleyman, hadiste ismimi yazdığın zaman, salatla beraber "ve sellem"i de yaz. O dört harftir. Her harfine on sevab vardır. Yazmazsan kırk sevabı bırakıyorsun demektir."

Birinin de adeti bu idi. Ona Resulullah, rüyasında: "Sana ne oldu ki, bana salatı tam yazmazsın?" buyurdu. Ebu Bekr-i Sıddik buyurdu: "Unutmasından korkan, Resulullah''a çok salevat okusun." Salihlerin büyüklerinden Muhammed bin Said bin Mutrıf anlatır: Her gece yatacağım zaman muayyen miktarda salat okurdum. Bir gece rüyada, Resulullah geldi. İçeri girdi. Odamın içi nurla doldu. Sonra bana doğru gelip: "Getir, şu bana çok salevat okuyan ağzını öpeyim" buyurdu. Ben de, ağzımı tutmaya utanıp, yanağımı uzattım. Mübarek ağızları ile öptü. Dehşetle uyandım. Odamın içini misk kokusu ile dolmuş buldum. Sekiz gün yanağımdan o güzel koku gitmedi.

Selefin büyüklerinden Hallad bin Kesir vefat edince, başı altında: "Bu Hallad bin Kesir''in Cehennem''den kurtuluş beratıdır" yazılı bir kağıd buldular. Yakınlarına "Bunun ameli ne idi?" diye sordular. Her Cum''a günü salevat getirirdi dediler. Şeyh Ayni''nin Zeynü''l-Mecalis''inde yazılıdır: Resulullah, "Kıyamet günü üç grup kimse, gölgesinden başka gölgenin bulunmadığı Arş''ın altında bulunurlar" buyurdu. "Onlar kimlerdir?" dediler. "Ümmetimi sıkıntıdan kurtaran, sünnetimi ihya eden ve bana çok salavat getiren" buyurdu.