Esirleri serbest bıraktılar...

Resulullah, en çok sevdiği üç eshabının üzülmesini hiç istemediğinden, onları sevindirmek için, buyurdu ki,

- Ya Ömer! Kızını, Ebu Bekir''den ve Osman''dan daha iyi birisine vermek ister misin? Hazret-i Ömer şaşırdı. Çünkü, Ebu Bekir''den ve Osman''dan daha yüksek ve daha iyi kimse olmadığını biliyordu.

- Evet, ya Resulallah! dedi.

- Ya Ömer, kızını bana ver! buyurdu.

Bu suretle, Hafsa validemiz, Ebu Bekr''in ve Osman''ın ve bütün mü''minlerin anneleri oldu ve bunlar, ona hizmetçi oldu ve hazret-i Ebu Bekir, Ömer, Osman, birbirlerine daha yakın ve daha sevgili oldular.

Cüveyriyye validemiz ile evlenmeleri de şöyle olmuştu:

Hicretin beş veya altıncı senesinde, yapılan savaş sonunda, Benî Mustalak kabilesinden yüzlerce esir alınmıştı. Bu esirler arasında, Cüveyriyye validemiz de vardı. Bu kabilenin reisi Haris''in kızı idi. Resulullah efendimiz, bunu azad ederek, kendilerine nikah edince, Eshab-ı kiramın hepsi;

- Biz, Resulullahın hanımının, annemizin akrabasını, hizmetçi olarak kullanmaktan haya ederiz, dediler.

Hepsi, esirlerini azad etti. Serbest bıraktı. Böylece bu nikah, yüzlerce esirin hürriyete kavuşmasına sebep oldu. Cüveyriyye validemiz, bu hali her zaman söyleyerek öğünürdü. Hazret-i Aişe validemiz,

- Ben Cüveyriyye''den daha hayırlı, daha bereketli bir kadın görmedim, derdi.

Resulullah efendimiz, o zamanlar, zaten hep harplerle uğraşıyor, evinde kaldığı günler nadir oluyordu. Papazların yazdığı ve ahlaksızların, kendileri gibi sanarak söyledikleri gibi olsaydı, daha gençliğinde, genç kızlarla evlenip, az zaman sonra boşayarak, istediği kadar değiştirebilirdi. Herkes kızlarını vermek için yarış ediyordu. Çünkü peygamberliğini bildirilmeden önce de herkesin sevdiği takdir ettiği, güven duyduğu kimseydi.

Bedir''de, Uhud''da, Hendek''de, Hayber''de, Resulullahın bir işareti ile üstün düşmana karşı hücum ederek, O''na canlarını feda eden o arslanlar, kızlarını O''na vermezler mi idi?

Fakat O istemedi. Mi''rac gecesi, Cennete girdiği zaman, Cennet hurilerine, bir kerre dönüp bakmamıştı. Yarın: Bir cahiliye adeti kalktı...