Peygamberimiz eşsiz tevazu sahibiydi

Peygamberimiz; makam ve mertebesinin yüceliği, yüksekliğiyle birlikte, insanların, en tevazulu olanı ve en kibirsizi idi. Kendisinin, sultan Peygamberlikle kul Peygamberlik arasında serbest bırakılıp, Kul bir Peygamber olmayı seçmesi üzerine, İsrafil aleyhisselam "Şüphe yok ki, Allah, tevazu gösterdiğin o şeyi de, sana vermiş bulunuyordur. Kıyamet günü, Âdemoğullarının seyyidi, sensin! Yerin, kendisi için yarılıp kabrinden ilk çıkacak ve ilk şefaat edecek olan da, sensin!" demiştir.

Böyle olduğu halde, Peygamberimiz, bir gün "Sizden, ameli kendisini kurtarabilecek bir kimse yoktur!" buyurmuştu. "Ya Resulallah! Senin de mi amelin kurtaramaz!" diye sordular. Peygamberimiz "Evet! Beni de, amelim kurtaramaz! Ancak, Rabbim, beni tarafından bir mağfiret ve rahmetle korur!" buyurdu.

Ebu Ümame der ki, Resul aleyhisselam, asasına dayanarak yanımıza gelince hemen ayağa kalktık. "Acemlerin birbirlerini tazim ederek ayağa kalktıkları gibi, siz de bana ayağa kalkmayınız!" buyurdu

Hz. Hüseyin de, Resul aleyhisselam "Siz, beni, hakkım olan derecenin üzerine yükseltmeyiniz! Çünkü, yüce Allah beni, Resul edinmeden önce, kul edinmişti!" buyurdu, demiştir.

Hz. Ömer der ki, Resul aleyhisselam "Nasranilerin, İsa bin Meryem aleyhisselamı "Allah''ın Oğlu! diyerek haksız yere" övdükleri gibi, siz de, beni övmekte aşırı gitmeyiniz! Şüphe yok ki, ben, ancak bir kulum!

Allahın kuluyum! Resulüyüm.

O halde, bana ''Allah''ın Kulu ve Resulü!'' deyiniz!" buyurdu.

Abdullah bin Cübeyr''ül''huzai''nin bildirdiğine göre, bir gün, Resul aleyhisselam, Eshabından bazı kimselerin arasında yürüyordu. Eshabdan birisinin, elbisesini, Peygamberimizin başının üzerine kaldırarak gölgelemek istediğini görünce "Vaz geç! Ben, ancak, bir insanım!" buyurdu ve elbiseyi tutup indirdi.

Peygamberimiz, bir sefer sırasında, bir koyun kesip pişirmelerini Eshabına emretmişti. Eshabdan birisi "Ya Resulallah! Onun kesilmesi benim üzerime olsun!" dedi. Başka birisi "Ya Resulallah! Onun yüzmesi de, benim üzerime olsun!" dedi. Bir başkası da "Ya Resulallah! Onun pişirmesi de, benim üzerime olsun!" dedi. Peygamberimiz de "Odun toplamak da, benim üzerime olsun!" buyurdu.

Sahabiler "Ya Resulallah! Biz, senin işini de görmeğe yeteriz! Senin çalışmana gerek yok." dediler. Peygamberimiz "Sizin, benim işimi de görmeğe yeteceğinizi biliyorum. Fakat, ben, size karşı imtiyazlı bir durumda bulunmaktan hoşlanmam! Çünkü, Allah, kulunu, Eshabı arasında imtiyazlı durumda görmekten hoşlanmaz!" buyurdu.

Yarın: "Ben kulum, kul gibi otururum"