Mecnun'u anlamak zamanı...

Kaydet

Çöl mü?..

Yakabilir mi seni;

içindeki ateş,

dışardakinden fazlaysa?

Çöl, bir umuttu Mecnun için; aşılırsa, ardında Leyla olan...

Sayılan her kum tanesi, eksilen bir sayıydı onun yolunda!

Umut varsa her şey mümkün, ona giderken.

Peki ya, artık...

..yâr yoksa!

Yârin olmadığı dünyaya basmak;

Dikenlere saplanmak, her adımda...

Ona bakanı seyretmek... O'nu bileni dinlemek... Ve sadece, yalnızca, O'nu sevenlerle buluşabilmek uğruna, çöllerde ölebilmek!..

Yahut... Yahut, uykulara düçar olmak;

..belki de bağlanır diye, rüyada iki âlem!

Hangi çöl, daha büyük içimizdeki çölden?

Başka hangi umut kaldı, rüyalar âleminden!..

Bir gün, yakalar bazı köpekleri ve onların ayaklarının altına öpmeye, patilerini yüzüne, yaşlı gözlerine sürmeye başlar...

Derler ki: "Bu adam zaten deliydi, işte şimdi tam kaçırmış!"

Sorarlar sonra neden böyle yaptığını...

Kendinden geçmiş haldedir Mecnun ve mırıldanmaktadır içini çeke çeke:

"Bu ayaklar Leyla'mın sokağından geçmiştir, belki onun bastığı yere basmıştır, belki onun ayağının tozuna bulanmıştır!.."

.....

Şimdi artık, daha erken uyumaya ve O'nu rüyalarda aramaya çalışmak zamanıdır...

Şimdi artık, zaman;

Mecnun'u anlamak zamanıdır!