İşte, güzellik...

İnsanın yüzüne;

İçi vuruyor...

*

Yüzünde içini gördüğün kişinin, sözü değil;

Özü dökülüyor dudaklarından...

*

Düşünmüyorsun;

Bu, ne diyor acaba...

*

Hangi dilden konuşursa konuşsun;

Ben, senin lisanını anlamıyorum, diyemiyorsun...

*

Konuşsa da seninle, hiç konuşmasa da, anlıyorsun;

Anlamayı seçenleri...

*

İnsanın yüzüne;

İçi vuruyor...

Çünkü bir seçimdir, anlamaya çalışmak... Farktır... Aydınlıktır...

Güzelliktir...

Hissediyorum ki, işte bunun içindir...

Bunun içindir; bunca yıldır, bu kadar ayrı yerde ve bu kadar farklı şartlarda karşılaştığım bu kadar okuyucumuz arasında çirkin insan görmeyişim!

*

Nasıl bir şanstır bizim için ve nasıl sevinç... Bir altın arayıcısının eştiği her kuyudan hazine çıkması gibi!..

Bu söz; kazma değen her yerde altın olduğu, veya her karış toprağın hemen altında mücevher yayılı olduğu anlamına gelmiyor...

Ok uçarken hedefe, hedef de uçarsa oka doğru; kavuşmak kolay oluyor!..

.....

İşte aradaki bu ince farkı fark etmeyi seçen güzeller içindir sevincim... Yani; her kazmanın vurulmuş olduğu yerde (meydana gelen sanki bir mıknatıslanma ile) her şey altına, her şey değerliye, her şey hazineye dönüştüğü içindir...

*

Bu, nasıl olur bilmiyorum...

Yani bizimle karşılaşan sevdalılar; nasıl dünyanın en güzelleri oluyor, anlamıyorum...

Yahut, anlıyorum da;

Anlatamıyorum!..