“İbni Teymiyye'nin hurafelerinden biri de, Resulullah Efendimizle tevessül olunmasını inkârıdır..."
Sual: İbni Teymiyye ve yolundakiler, Peygamber Efendimizin hatırı ve hürmetine diye dua etmenin şirk olduğunu söylüyorlar. Bunun aslı var mıdır?
Cevap: Bu konuda İbni Hacer hazretleri, Cevher-ül-munzam kitabında buyuruyor ki:
“İbni Teymiyye'nin hurafelerinden biri de, Resulullah Efendimizle tevessül olunmasını inkârıdır. Ondan önce hiçbir İslam âlimi böyle söylemedi. Ehl-i sünnet âlimleri, Resulullah Efendimizle her zaman tevessül etmek çok iyidir diyor. Yaratılmadan önce, yaratıldıktan sonra, dünyada da, ahirette de, onunla tevessül olunur. Yaratılmadan önce onunla tevessül olunacağını gösteren delillerden biri, Peygamberlerin ve ümmetlerindeki velilerin onunla tevessül etmiş olduklarıdır. İbni Teymiyye'nin iftira olan sözü, hiçbir asla ve esasa dayanmamaktadır. Hadis âlimlerinden Hâkim-i Nişâpûrî hazretlerinin bildirdiği hadis-i şerifte;
(Âdem aleyhisselam hata edince, ya Rabbi! Muhammed aleyhisselam hakkı için beni af ve mağfiret et dedi. Allahü teâlâ da, Muhammed aleyhisselamı daha yaratmış değilim. Sen Onu nasıl tanıdın buyurdu. O da, ya Rabbi! Beni yaratıp ruh verdiğin zaman, başımı kaldırdım. Arşın kenarlarında, lâ ilâhe illallah, Muhammedün resûlullah yazılmış gördüm. Kullarının içinde en çok sevdiğinin ismini, kendi isminin yanına koymuş olduğundan anladım dedi. Allahü teâlâ da, ya Adem! Doğru söyledin. Kullarım arasında en çok sevdiğim Odur. Onun hakkı için benden af dileyince, seni hemen affettim. Muhammed aleyhisselam olmasaydı seni yaratmazdım buyurdu) buyurulmuştur.
Burada Muhammed aleyhisselamın hakkı demek, Allahü teâlânın Onu çok sevmesi, Ona çok kıymet vermesi, Ona ihsan ederek, Onun için kendi üzerinde tanıdığı hak demektir. Resulullah efendimize, kulların Allahü teâlâ üzerindeki hakkı nedir? diye sorulunca;
(Burada hak demek, lazım, vacip olan şey demek değildir.) buyurmuştur. Allahü teâlânın hiçbirşeyi yapması lazım, vacip değildir. Dilerse yapar, dilemezse, yapmaz. Allahü teâlâdan Resulullah hakkı için bir dilekte bulunmak, Resulullah için istemek değildir ki, buna şirk denilsin. Allahü teâlâ Resulünü çok sevdiğini ve yüksek mertebe verdiğini bildiriyor. İşte bu sevginin, bu yüksek derecenin hatırı, hürmeti için, Allahü teâlâdan istenilmekdedir.”

