Teşekkürler Türkiye

Tribünler çok önceden doldu. Ay-yıldızlı gönüllerin coşkusu stada 5 bin metre uzaktan duyuluyordu. Zafer istiyorduk. Sevinmek, kucaklaşmak, acılarımızı biran olsun dindirmek istiyorduk...

Çok zor, çok stresli bir maç oynadık. Hakemin başlangıç düdüğü ile stad sessizliğe büründü. Adaleler taş kesildi, yerinden kımıldayan kalmadı koca stadda. Aynı baskı, aynı heyecan çizgilerin içinde de vardı. İrlandalılar kendileri gibi oynuyor, bizimkiler o bildik inceliklerinden uzak, üç pası bir arada yapamadılar.

Tek gol ümidim Hakan''la iki fırsat yakaladık. Tutukluğuna geldi Şükür''ümün.

Devreyi diken üstünde tamamladık.

İkinci bölüm farklı başladı. Biz korku filmi seyretmeye devam ettik. Futbolcularımız kükredi, kendine geldi. Pozisyon üstüne pozisyon yakaladık. Topu çizgiden içeriye itecek adamı bulamadık. Gol atamama hastalığı yakamıza yapıştı.

Haydi be kardeşim, inme gelecek, kalpten gideceğim.

Ogün, Alpay, Ali Eren''im ne isterseniz emredin. Sergen, koçum, aslanım. Söyle ayakkabını temizleyelim. Yatağını yapalım, sırtını ovalım. Teşekkürler çocuklar... Teşekkürler Mustafa hocam... Teşekkürler Türkiyem....