"Gönül Sultanı" ile "Dünya Sultanı"... -320-

Aziz Mahmud Hüdayi hazretleri, Sultan l. Ahmed Han devrinin büyük alim ve velilerinden... Hükümdardan büyük saygı görüyor, kendi de hükümdarı seviyor ve sayıyordu. Arayı pek fazla uzatmadan birbirini ziyaret ederlerdi. Biri "gönüller sultanı", diğeri "dünya sultanı", bu iki insan uzun süre birbirini görmeden duramazdı. Sultan Ahmed Han''ın en mutlu anları onunla beraber olduğu anlardı... Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri ziyaretine geldiğinde onun hizmetini bizzat kendisi yapardı Sultan Ahmed Han...

Valide Sultan''ın arzusu!.. O büyük zatın Topkapı Sarayı''nda yine padişahı ziyaret ettiği bir gün namaz vakti yaklaşmıştı... Aziz Mahmud Hazretlerine abdest alması için derhal leğen ve ibrik getirildi. Padişah suyu kendisi dökerek o mübareğin abdest almasına yardımcı oldu. Valide Sultan (padişahın annesi) da kurulanması için havlu elinde bekliyordu. Bu sırada içinden şöyle geçirdi:

"Ah şu mübarek insan bir keramet gösterse de gözümüz açılsa ne olur?"

"Biz, sıradan bir kuluz" Abdest almayı bitirmiş, kurulanmak üzere Valide Sultanın elindeki havluya uzanırken, onun içinden geçenlere vâkıf olan Hüdayi Hazretleri:

-Dünyanın en büyük devletinin hükümdarının ibrikle su döktüğü, annesinin de en nadide iplikten dokunmuş havlusunu tuttuğu insan, hiçbir sıfatı bulunmayan, sıradan bir kul, bir abdi acizdir. Bundan daha büyük keramet ne olabilir?!. Bu sözler karşısında duygulanan Valide Sultan, göz pınarlarından süzülenlere mani olamıyordu...