"Hükümdarlar vilayet alır, fakat vermezler!" -318-

Sultan İkinci Bâyezid Hân tâcı ve tahtı Şehzâde Ahmed''e bırakmak istediği zaman, Şehzâde Selim bu duruma başkaldırmış ve yenilerek Kırım''a ilticaya mecbur kalmıştı. (1478 târihinde Mengli Giray; Kırım Hanlarının tâyin ve azil haklarını Osmanlı pâdişâhına veren, pâdişâhın açacağı seferlere Kırım hanının da katılmasını kabul eden bir antlaşma yapması üzerine, İstanbul''dan Kırım''a han tâyin edilmişti.) İşte bu Kırım Hânı Mengli Giray''a Şehzâde Ahmed, bir mektup yazıp; eğer kardeşine yardım etmezse, kendisi padişah olunca, bütün Kefe vilâyetini, dokuz kalesiyle birlikte ona bırakacağını bildirmişti...

"Kefe''yi bize

verir misin?!." Mengli Giray bu mektuba aldırış etmedi. Çünkü Yavuz''un bir cevher yürek taşıdığını ve er-geç bir gün Osmanlı tahtına geçeceğini tahmin ediyordu. Oğlu Mehmed Giray ise, Şehzâde Ahmed''in teklifini kabul etmeye meyilli idi. Nihayet bir gün yemek esnasında sohbet ederlerken, işin sonunu hiç düşünmeden Yavuz''a soruverdi: - Sehzadem! İhtimâl ki yakında tahta çıkacaksın. O zaman Kefe vilâyetini bize bağışlayıp terk eder misin?

Şamar gibi bir cevap! Yavuz''un kükrercesine verdiği cevap, Mengli Giray''ın, tahmininde ne kadar haklı olduğunu gösteriyordu: - Hükümdarlar sadece vilâyet zabteder; ama vilâyet bahşetmez. İstediğiniz kadar altın ve gümüş veririm; lâkin benden memleket istemeyin!