Bunlar mı bizim aydınlarımız?

Gazetelerimizden okuduklarım doğru ise, hem İnsan Hakları Derneği, hem de bir kısım aydınlar 24 nisanda, Haydarpaşa Garı girişinde ve Taksim'de toplanarak 24 Nisan 1915 tarihinde ölen, öldürülen Ermenilerin yasını tutacaklarmış.

"Bu yas hepimizin diyerek mum yakacak, düdük çalacaklarmış. Irkçılığa ve milliyetçiliğe dur de girişiminde bulunacaklarmış. Ermeniler arkadaşlarımızdılar. Kapı komşularımız, dert ortaklarımızdılar. Artık yoklar. Bu büyük acıyı yüreklerinde hisseden bütün Türkiyelileri, 1915 kurbanlarının önünde saygıyla eğilmeye çağırıyoruz" diyerek dövüneceklermiş.

Benim, Ermenilere karşı hiçbir düşmanlığım yok. Sivas'ta Ziya Gökalp İlkokulunda Vahan Seyran'la 3 yıl aynı sırada yan yana oturduk.

Bizim ve onların evinde, en az yüz defa aynı sofrada yemek yediğimiz de oldu. Ama ben 24 Nisan 1915 göçüne Ermenilerin sebep olduklarını, hem büyüklerimden kırk defa dinledim hem de çeşitli kaynaklardan okudum. Bizim İHD mensuplarımız ve bir kısım aydınlarımız, hem gerçekleri bilmiyorlar, hem de Türkleri insan olarak kabul etmiyorlar. Çünkü onlara biz, Türklerin de insan olduklarını anlatabilseydik ve o faciaya önce Ermenilerin en vahşiyane davranışlarla yol açtıklarını gösterebilseydik inanıyorum ki bu kadar ruhsuz ve köksüz ölçülerle Türk'ü suçlamayacaklardı. Ben bu insanlık hayranlarına KAHRAMAN isimli bir halk şairimizin şiirinden 6-7 kıta okutmak istiyorum.

Ey ağalar nasıl diyem derdimiz

Vardı zulmün sonu arşa dayandı

Ermeni İslâmı kırdı, taladı

Mazlumlar amanı arşa dayandı

Kalo'nun köyünü bastı, cenk açtı

Mitralyöz tüfekle hep ateş saçtı

Ana evlat attı dağlara kaçtı

Sabiler şivanı arşa dayandı

Bir cenaze gördüm kan olmuş yüzü

Portlamış kenara sıçramış gözü

Üç yüz altmış canın sönmemiş közü

Yanan can dumanı arşa dayandı

Bir yiğidi vurmuş, yolda koymuşlar

Can teslim etmeden deri soymuşlar

Cep cep edip yanlarını oymuşlar

El cepte, figanı arşa dayandı

Bir gelini gördüm ayağa kalkmış

Sandım ki canı var yüzüme bakmış

Kafir mısmar ile direğe çakmış

Mısmar, çivi, önü arşa dayandı

Bir hamile kadın davranmış kaça

Ermeni eylemiş hep parça parça

Kılıç ile vurmuş, bölünmüş kalça

Akan kızıl kanı arşa dayandı

Altı yüz altmış can, battı kırıldı

Çoğu yandı, geri kalan vuruldu

Bu köyün defteri artık dürüldü

Hâlinin yamanı, arşa dayandı

.....

"Ah zâlim Türkler! Ah 1915 yılında mazlum, sessiz, sakin Ermeni komşularımızı katleden gaddar Türkler ah!" diye dövünenlere daha söyleyeceklerim var...