Keşmir için yapılan sahtekârlıklar

Jammu ve Keşmir devleti sömürge döneminde İngiltere imparatorluğu ile iç otonomi bakımından değişik anlaşmalar yapmış 562 devletten (racalık-prenslik) biri idi. İngiltere egemenliği 1947''de kalkınca prenslere Hindistan veya Pakistan''a iltihak etmeleri önerildi. Hindistan Bağımsızlık Yasası 18 Temmuz 1947 tarihli idi. Hintliler hiç de Pakistan''ın kurulmasını istemiyorlardı. Pakistanlılar ise "iki millet" teorisine göre ayrılmak istiyorlardı. Hint Meclis Başkanı J. B. Kripaleni 3 Haziran 1947''de Kral Naibi, Genel vali Lord Mounbatten''a şunları yazıyordu: "Eskisi gibi bir Birleşik Hindistan''a inanıyoruz. Hedefimiz birlik, zorlama ile değil fakat dostluk ve işbirliği ile gerçekleşecektir. Samimi olarak inanıyoruz ki şimdiki hırslar yatıştığı zaman problemlerimiz uygun perspektiflerde görülecek ve bundan Hindistan''ın her yerinde arzulu istekli birlik doğacaktır." Hindistan bir türlü Pakistan''ın kurulmasını istemiyordu. Zülfikar Ali Butto "Keşmir''i elinde tutmakla Hindistan Batı Pakistan''ın (Şimdiki Pakistan) ekonomisini felce uğratmak ve askeri bakımdan ülkeye egemen olmak istiyor. Hindistan Jammu ve Keşmir''i elinde tutuyor. Zira Sovyetler Birliği (Şimdi Rusya Federasyonu ve Orta Asya Cumhuriyetleri ve Çin ile ortak sınırlar sahibi olarak stratejik önemini artırmak ve bu sınırlarından Pakistan''ı mahrum etmek istiyor. Bu devleti (Jammu ve Keşmir''i) her türlü ahlak kaidelerine rağmen elinde tutmak istiyor ve Pakistan''ın esas temeli olan iki-millet teorisini reddetmek istiyor.

Eğer Hindistan''da bir Müslüman çoğunluk bölgesi kalırsa Pakistan''ın mevcudiyet sebebi yok olur. Bu sebeplerle Hindistan, Jammu ve Keşmir''i elinde tutuyor milletlererası kanaata karşı çıkıyor ve verdiği sözleri tutmuyor. "Zülfikar Ali Butto, The Myth of İndepence Oxford Unversity Press, Lahora Karachi-Decca p.180) 14 Haziran''da Krishna Menon Mounbatten''a gizli bir mektup yolladı sonunda "Bu mektubu muhafaza etmeyiniz" yazılı idi: "Eğer Keşmir şu veya bu sebeple Pakistan''ı seçerse iş kötüleşir. Bu konuda İngiliz politikasının ne olduğunu bilmiyorum, eğer bunu İngiltere tasvip ediyorsa bu korkunçtur. Büyük bir hesaplama hatasıdır. Hindistan''ın durumu daha küskün olacaktır. Zannederim yeter söyledim hatta biraz fazla. (Nicholas Mansergh, Transfer of Power 1942-1947 V, XI, 67) Krishna Menon Hindistan''daki hürriyet hareketi sırasında Lord Mounbatten''in İngiliz hükümetince Kral Naibi, Genel Vali olarak tayinini sağlamıştı. Krishna Menon meşhur bir Hintli solcu ve Kongre lideri Jawarhal Nehru''nun dostu idi. Menon ile İngiltere Maliye Bakanı Sir Stafford Cripps te iyi dost idiler. 1946 yılı Aralık ayında Londra''da gizli bir konuşma esasına Menon Maliye Bakanı''ndan Başbakanı Attlee''ye Lord Mounbatten''in Hindistan Kralı Naibi, Genel Vali olarak tayinini istemesini rica etmiş. Sir Stafford da bunu yapmıştı. Lord''un bundan haberi yoktu. Menon Crippsile sohbetinin tafsilatını Şubat 1973''te ölümünden bir yıl önce Yeni Delhi''de Freedom at Midnignt kitabının yazarları Larry Collins ile Dominique Lapierre''e anlatmıştı.

Kitap 1976''da 13 kez basılmıştı. Kongre partisi ileri gelen liderleri Mahatma Gandhi, Pandit Nehru ve Serdar Patel Keşmir''in her ne pahasına olursa olsun Pakistan''a iltihak etmesini istemiyorlardı. Bu bakımdan Lord Mountbatten''in 8 ile 23 Haziran 1947''de Keşmir'' ziyaretini sağladılar. Srinagar''a hareketinden önce 17 Haziran''da Nehru Mountbatten''a bir not yollayarak Keşmir''in Hindistan için stratejik önemini anlattı. Mountbatten''in tamamen bu talimata uyduğu siyasi danışmanın ifadesinden anlaşılmaktadır. Siyasi danışmanı Sir Conard Corfield: Keşmir''i ziyaret ettiğinde tatbikata aykırı olarak siyasi müşavirini beni refaketine davet etmedi. Keşmir hakkında ne söyledimse fayda etmedi zira Nehru, Keşmir''in Hindistan''a iltihakını sağlamaya kararlıydı demektedir. (C.H. Philips and Mary Dorean Wainwrighted. Partition of İndia Policies and Perspectives 1935-1/47 London, 1970 p.531). Keşmir''den döndükten sonra Mountbatten, Mihraceye baskı yapmaya devam etti ve onu Kongre Partisi liderleri Gandi veya Nehru''yu kabule zorladı. Bu konuya devam edeceğiz.