77. Yıl

Dün Cumhuriyetimizin 77. yıldönümünü kutladık. Cumhuriyet, şan şeref, inanç, iddia ve gururla kuruldu. Türk Devleti artık geçmişin kötü yönetimini, hatalarını tekrarlamıyacaktı. Yaralarını saracak, yükselecek ve yücelecekti.

Cumhuriyet, İstiklâl Savaşımızın zaferle bitirilmesi üzerine kuruldu. İmparatorluğu yönetenler, gene kendilerinin bozgunla bitirip batıda Rumeli''ni kaybımızı gûyâ doğuda telâfi etmek için, devleti, tarihin en büyük harbine sokmuşlardı. Bugünki kuşaklar inanmakta güçlük çekerler, İngiltere, Fransa, Rusya ve daha bir sürü devlete karşı 4 yıl 10 cephede savaştık ve yenildik. İmparatorluk batırdık. Ordularımız galiplerce terhis edildi, silâhları alındı. Anadolu ve Trakya''da da yakamızı bırakmıyacakları, İzmir''e, Yunan''ı çıkarmalarıyla belli oldu. Millî Mücadele başladı.

Yeni bir harbi göze almak akıl dışı gibi görünüyordu. Nitekim İstanbul''dakilerin aklı kesmemiştir. Başardık. Mümkün olanı kurtardık. Cumhuriyeti kurduk. Vatan, harabe hâlindeydi. Hem bayındırlığına kavuşturmak, hem bir daha aynı felâketlerle karşılaşmaması için cesur atılımlar yapmak gerekiyordu.

Atatürk''ün askerlik dehâsına eklenen münâkaşasız politik dehâsı, kaç devirdir süregelen, fakat yeterli tempo sağlanamadığı, eksiksiz irade konulamadığı için sonuçlanamıyan Türk Yenileşme hareketine en büyük ve radikal hızı sağladı.

77 yıl sonra nerede bulunduğumuzu sağlıklı şekilde muhakeme etmek gerekir. Bugünki çizginin, bize hedef gösterilen muâsır medeniyet seviyesi (çağdaş uygarlık düzeyi) olmadığı muhakkaktır. Bu, hiçbir şey yapılmadı demek değildir. Çok şey yapılmış, ama yetmemiştir.

Atatürk''ün gösterdiği hedefe mutlaka ulaşacağız. Hiçbir engelin yolumuzu kesmesine izin vermeyeceğiz. Elhamdülillah düşmanın İzmir''e çıktığı günlerin şartları içinde değiliz. Bin defa daha iyi durumdayız. 2000 yılının insanları olmak elimizdedir.