Safiye Soyman ve Faik Öztürk'ten çiftlere tavsiye: Mutluluğun formülü aşk değil saygı sevgi

'Beraberliğimizin temelinde en yoğun yatan şey, saygı ve sevgi. Aşk pastanede başlıyor, kafeteryada bitiyor.'

BURCU ÇETİNKAYA
Kalbi çok güzel insanlar tanıdım Şanlıurfa'da. Türkiye'mizin çok değerli sanatçıları, sporcuları, siyasetçileri, yazarlarını burada ağırlama ve sayfamıza konuk alma şansım oldu. Bu haftaki konuklarım Safiye Soyman ve Faik Öztürk. Programlarının yoğunluğundan sebep sohbete vakti havaalanından uğurlarken bulduk. Bu keyifli kısa sohbeti sizlere aktarıyorum. Güzel tanışma için de kocaman kalpli insanları tanımama vesile olan Mehmet Fatih Bucak'a teşekkürü borç bilirim.
Neşenizi neye borçlusunuz?
SS: Mutluluğa ve huzura borçluyuz. Allaha çok şükür bir sıkıntı yok. Huzur yani...
FÖ: Neşemizi en çok borçlu olduğumuz nokta, hayata pozitif bakmamız. Hayatın engelleri, şartları ne olursa olsun, bizim keyfimizi kaçırmasına fırsat vermedik. Çünkü bir kuru ekmeği, kuru soğanı en iyi yiyen, tadını en iyi alan aile biziz. İster altın tabakta olsun, ister bakır tabakta. Huzurluyuz ya, en güzeli budur.
Hüznünüzü saklamak zorunda olduğunuz ve ekranlara çıktığınızda zorlandığınız anlar oluyor mu?
FÖ: Çok. Hayat bir tiyatro. Safiye Hanım'ın biliyorsunuz engelli bir oğlu var.
SS: Evet engelli bir evladım var. Evladımdan dolayı bir takım sıkıntılarım var. Kaybettiğim hastalarım oluyor, cenazelerim oluyor. Ama sanat camiasının kaderidir, sahneye çıktığınız zaman söyleyemezsiniz bunları. Olayları çok fazla büyütmek istemiyorum. O gün yaşadıysam o gün kalıyor ve ertesi gün sıfırdan başlıyorum. Sanat hayatım, şarkılarım, sevenlerim bana çok moral veriyor. Onlar benim en büyük ilacım. İnsan dostlarıyla yaşar, çevresiyle yaşar.
Faik Bey'le ne kadar süredir tanışıyorsunuz?
SS: Faik Bey'le 16 seneden beri çok mutlu bir beraberliğimiz var.
Birbirinizi ilk gördüğünüz anı hatırlıyor musunuz?
SS: Ben onu zaten tanıyordum, bir restoranı vardı. Gidiyordum. Onu zaten bir gün önce rüyamda görmüştüm. Gazinoya çıktığım ilk gün rüyamdaki gibi geldi ve güller verdi. Sahnede üstüme güller yağdırdı, o gün bugündür de beraberiz. Sonra ben ona güzel sebze yemekleri yaptım kebaptan bıkmıştır diye. Limonlu tuzlu bir bamya yemeği yedirdim. Hani kız istemeye gidince damadın çayına tuz atılır, damat da sesini çıkarmaz ya. Tuzunu fazla kaçırmışım bamyanın, o da yedi birşey söylemedi ama o gün bugündür sebze yemeği yemiyor.
FÖ: Safiye anaç bir insandır. Hem de iyi bir anne. Ben de rahmetli anama çok düşkün bir insandım. Ondaki anaçlık, canlılık ve samimiyetin karşılığında 16 yıldır beraberiz. Beraberliğin temelinde en yoğun yatan şey saygı ve sevgi. Ben aşka inanmıyorum. Aşk pastanede başlıyor, kafeteryada bitiyor, hikâye aşk.
Yolunuz bugün Urfa'ya düştü, Urfa'ya kaçıncı gelişiniz?
SS: Üçüncü gelişim. 10 sene önce gelmiştim. Evliyalar şehri Urfa. Değerli kardeşimin bugün mutlu günü, adaylığına destek olmak için geldik. Görevimiz neyse onu yapmaya hazırız, Fatih Bucak çok özel bir insan. Merhamet duygusu yüksek ve insancıl bir kardeşim. Canı gönülden buraya geldik. Bir ablası olarak sürekli yanındayım.
FÖ: Fatih'i çok eski tanırım. Anadolu'nun yetiştirdiği delikanlılardan birisidir. Urfa'da gariban babası olarak bilinen bir insandır.
Tatile gitmeyi sevdiğiniz yerler nereler?
SS: Tabiatı çok seviyorum. Kalabalık yerleri pek sevmiyorum. Zaten kalabalığın, gürültünün içindeyiz. Dinlenmek için doğayla başbaşa olmayı, ailemizle sevenlerimizle birlikte olmayı, bir yerde yemek yemeyi çok seviyoruz. Aileye çok önem veriyoruz.
FÖ: Siyah keçeli kalem aldım, Bodrum'u karaladım. Türkiye'nin merkezi bu mu. Bodrum'a gidince yoruluyor insan zaten. Türkiye'nin en güzel turizm cennetlerinden Marmaris, mevsimine göre Antalya, Rize, Şanlıurfa'yı seviyorum. Türkiye'nin her tarafı cennet. Ben bakan filan olsam, şu Bodrum'da sokakları giriş çıkışa kapatırım. O yüzden eğer tatile vakit bulursak gitmeyi çok seviyoruz.
Memleket size ne ifade ediyor?
FÖ: Doğduğum toprakları, yokluğunu, bayramını seyranını acısıyla, tatlısıyla yaşadığım memleketim. Şimdi her tarafı altın olsa ne olacak? Anamı kaybettim, babamı kaybettim. O zamanlar bir bayram şekeri için dört kapıyı gezerdik de bir tane fazla gelsin diye. Şimdi tüm Elazığ sokakları şeker verse ne olacak, anam yok babam yok. Onlar var olaydı bu günleri göreydi. Nasip işte, alın yazısı.
SS: Annem Kırşehirli, babam Bolulu, ben Ankaralıyım. Benim için memleket deyince, çocukluk dönemlerimi hep hatırlıyorum insan çocukluk dönemlerini hiç unutmamalı. Geçmişim bana çok huzur veriyor. Çocukluğum Ankara ve Bolu'da geçti. Çocukken Abant bayramı olurdu, orada çadır kurardık. Hep giderdik. Dostlarımı, çocukluğumu, çevremi hiç unutmamışımdır, eski dostlarımı, arkadaşlarımı sürekli ararım.
Birbirinizi nasıl anlatırsınız?
SS: Faik bey çok tezcanlı, çok iyi bir insan. Kalbi tertemiz. Fevri aniden kabarır, aniden sakinleşir. Şeker hastası, sigara içmesi dışında şikayetim yoktur kendisinden. Zaten kötü insan olsa 16 yıldır birlikte olmazdık.
FÖ: Safiye hanım, doğallığı ve samimiyetiyle evdeki her türlü sıcaklığı sağlar. Derler ya, yuvayı dişi kuş yapar. Tüp olmayan evde soğuk çorba en iyi içen biziz, çünkü onun sevgisi o çorbayı ısıtıyor.


DOSTLUKLARI ÇOK ESKİYE DAYANIYOR
Safiye Soyman ile Faik Öztürk'ün bağımsız milletvekili adayı Mehmet Fatih Bucak ve annesi Zeynep Bucak'la dostlukları çok eskiye dayanıyor. Şanlıurfa'ya da Bucak'ların daveti üzerine gelmişler.