Anne nasihati; dinleyen kızlar;
Dünya Âhırette, saâdet bulur.
Âsî evlâtların, kalbi hep sızlar;
Dünya Âhırette, sanma kurtulur!

Kiminin kocayla, başı derttedir;
Kiminin kaynana, hep nöbettedir;
Kiminin hasreti, memlekettedir;
Gurbette mâişet, bir sebep olur!

Kiminin görümce-elti sorunu;
Kiminde evlât yok, hele torunu;
Kiminin hastalık, almış nûrunu;
Git demekle mikrop, sanma defolur!

Kiminin komşuyla, arası yoktur;
Kiminin ortağı, bir, iki, çoktur;
Kiminin gözü aç, karnıysa toktur;
Oysa kanaatla, her şey hâllolur!

Kiminin zâhiren, artmakta derdi;
Huzuru-neşeyi, TV ye serdi;
İçten bin pazarlık, bulunmaz merdi;
Büyü, fal baktım, yarınlar n’olur?
Kiminin patronla, başı derttedir;
Aklı sahnelerde yahut settedir;
Kiminin podyumda, kâh kasettedir;
Nicesi alkıştan, güç-kuvvet alır!

Kiminin kısırlık, düzensiz aylar;
Kiminin âmiri, günbegün paylar;
Kimi var âşıktan, duyar bay, baylar;
İki el böğründe, öylece kalır!

Kiminin hayâli, fıs diye söner;
Kiminin tâlihi, tersine döner;
Kiminin boynuna, çileler biner;
Kimi her nefeste, ayrı bunalır!

Kimi gençliğine, boşa aldanır;
Güzelliğim sanır, ebedî kalır;
Kimi banka-banka, kredi alır;
Mahkeme takip der, icrayı salır!

Kayıkçı Ali der ki; Anne başa taç;
Anne sözü tutan, neye ki muhtaç;
Ondan ‘bedduâya’, neylesin ilâç;
İki Cihanda da, sanma kurtulur!

GÜNÜN TARİHİ............. SIRPSINDIĞI ZAFERİ

Türkler, Rumeli’ye geçince Balkan milletlerinin tertip ettiği ilk Haçlı Ordusu ile 25 Ocak 1364 yılında Edirne Sırpsındığı’nda karşılaştılar. Hacı İlbey kumandasındaki askerlerimizin, bir gece baskını ile, haçlı askerleri, karanlıkta birbirlerini kırıp geçirdi. Bir kısmı da kurtuluşu firarda bulup kaçtı. Hacı İlbey 10 bin kişi ile 40 bin kişilik düşmanı perişan etti. Sırpsındığı Zaferi’nden sonra Türkler, Balkanlarda ilerlemeye devam ettiler.