Emir Sultan hazretleri, Osmanlıların kuruluş devrinde Bursa’da yaşayan büyük velîlerdendir. 1368 [H.770] senesinde Buhârâ’da doğdu. Soyu, Peygamber Efendimize dayanır. Yıldırım Bâyezîd Hân’ın dâmâdı olduktan sonra da; “Emir Sultan” denilmiştir. 2 Mart 1430’da 63 yaşındayken Bursa’da vebâ hastalığından vefât etti.
Hacı Bayram-ı Velî’nin yıkayıp, cenâze namazını kıldırmasını vasiyet etmişti. Vefât ettiği gün Hacı Bayram-ı Velî mânevî bir işâret ile Bursa’ya geldi. Gasil ve tekfin işlerini yaptı ve cenâze namazını kıldırdı. Bursa’nın doğu kısmında yüksekçe bir yere, günümüzde kendi ismiyle anılan Emir Sultan Tepesi’ne defnedildi. Pek çok kerâmetleri görülmüştür.

BİR ŞİİRİ
Gönlün benimle olursa eğer,
Yemen’de olsan da yanımdasın.

Gönlün benimle değilse eğer,
Yanımda olsan da uzaktasın.

Mevlâ şunları bize duyurdu,
Dâvûd nebiye şöyle buyurdu:

“Kendi nefsine düşman ol önce!
Kurtuldun onu düşman bilince.

Sen de düşman ol hâin nefsine!
Asla yüz verme, her ne isterse!

Haydi, kalbinden atıp riyâyı,
Kendine rehber et evliyâyı!

Nefsin şerrinden gâyet uzak dur!
Böylece şeytan için tuzak kur!

Emir Sultan (rahmetullahi aleyh)

RAMAZAN MÂNİLERİ

Bu aya hürmet gerek,
Ni’mete külfet gerek,
Mübârek Ramazanda,
Yemekli sohbet gerek.

Allah kolaylık versin,
İftâra börek gelsin,
Oruç tutan mü’minin,
Orucu kabûl olsun.

Davulla çıktım yola,
Bakındım sağa sola,
Orucunu tutana,
Ramazan mübârek ola.

Akşam komşuya gittik,
Biz misâfiriz dedik,
Ramazan gülü olan,
Çilekli güllâç yedik.

Gezdim hep baştan başa,
Bahşişinle çok yaşa,
Altın yaldızla yazdım,
Mâniyi mermer taşa.

Bak geldim kapınıza,
Selâmlar hepinize,
Çok bahşiş verirseniz,
Teşekkür hepinize.