Günün Sohbeti

Kudüslü bir tarihçi anlatıyor: “Osmanlı döneminde tek pırpırlı bir Onbaşı, 20 kişilik askerî gücüyle burayı huzur içinde yönetiyordu. İstanbul’dan gelen tâlimatları uygulayan Onbaşı, otur deyince oturuluyor, kalk deyince kalkılıyordu. Osmanlı Onbaşısı o zaman, şimdi bölgede içinden çıkılamayan işlerin üstesinden rahatlıkla geliyordu.”
Demek ki, kan ve gözyaşının sebebi bölgeyi idare eden insanlardı... Osmanlıya niçin boyun eğiyorlardı? Çünkü biliyorlardı ki, Osmanlıdan kendilerine zarar gelmez. Yaptıkları herşey onların lehineydi. Osmanlı idare ettiği insanları, dini, ırkı ne olursa olsun sömürü vasıtası olarak görmüyordu. Her şeyden önce onları insan olarak görüyordu. Onların hak ve hukukunu, inançlarını, huzur ve sükûnu muhafazayı birinci iş addetmişlerdi kendilerine. Bütün insanların istediği de bu değil miydi zaten? Siz, önce sözde bağımsızlık verip sonra da inim inim inletirseniz, tabii ki isyan eder halk. Sözünüzü dinlemez. 
Osmanlıda insanlara hizmet esastı. Bunlarda ise kendilerine hizmet, kölelik esas. Böyle bir niyetin, adâletsizliğin, zulmün olduğu yerde huzur olur mu? Osmanlılarda herkes; dini, ırkı ne olursa olsun adâlette eşitti. En üst düzeyde hakkını rahatlıkla arayabilirdi. Hak aramada hiçbir engel ile karşılaşmazdı. Adalet denilince akan sular dururdu. 
Osmanlının merkezi olan Topkapı Sarayı’nın girişinde, sol tarafta bir levha var. Şöyle yazıyor: “Yâ Valiyete Külli Mazlûm” yânî, “Mazlumların, zulme uğrayanların sığınağı” Altı asırlık ömrün sırrı...

ZEKÂ BULMACASI.........İKİ MUMUN ORANI

İki mum, değişik boy ve kalınlığa sahiptir. Kısa olan 11 saatte, uzun olan ise 7 saatte yanıp tükenmektedir. İki mum da aynı anda yakılıyor ve 3 saat sonra bakıldığında, aynı boya geldikleri görülüyor. İki mumun başlangıçtaki boy oranlarını bulabilecek misiniz? (Cevabı yarın)