Abdullah-ı Dehlevî "kuddise sirruh" -1-

Şaşılır şu kullara!.. Bu zat buyuruyor ki: (İyi bil ki ey insan, Allah''tan gelmektedir kullara ni''met, ihsan. "Birinden bir iyilik görürse bir kul eğer, Elinde olmaksızın kalbi ona meyleder." Bu hadisi şerifi okuyarak bir ara, Buyurdu ki: (Ne kadar şaşılır şu kullara. Kendine az iyilik yaparsa biri şayet, Hemence ona karşı besler sevgi, muhabbet. Bu, elinde değildir gerçi hiçbir insanın, Zira insan, kulu ve kölesidir ihsanın. Kul, teşekkür etse de kulun iyiliğine, Şükretmez her ni''metin "Hakiki sahibi"ne. Halbuki insanlardan gelen her iyiliği, Gönderen yine O''dur, bir başkası değil ki. Zira Hak tealanın şöyledir ki adeti, Kullarının eliyle gönderir her ni''meti. O hatırlatmasaydı o işi o insana, Bu nail olamazdı o ikram ve ihsana. Vermeseydi O bize eğer kuvvet ve kudret. Kimseye bir iyilik yapamazdık biz elbet. Ancak bir vasıtadır, kul iyilik etmede, Her ni''metin sahibi Rabbimizdir elbette.) Derdi ki: (Her bir şeyin vardır bir alameti, Onunla anlaşılır, onun mevcudiyeti. Allah''ın rahmetinden uzak olan kişinin, Alameti şudur ki, ağlamaz Allah için.) Buyurdu ki: (Bir kimse hizmet etse bu dine, Lakin bu hizmetinden, pay çıkarsa kendine. Bulamaz o hizmetin hiçbir faidesini, Çünki o, "Allah için" yapmadı hizmetini. Mutlak "İhlas" gerektir islama hizmette de, Zira din, facirle de kuvvet bulur elbette. Bir iş yapılmaz ise "Allah rızası" için, Göremez onu yapan faydasını o işin. Hem çok hizmet etmeli, hem boyun bükmelidir, "Elimden çıkar" diye tir tir titremelidir. Demeli ki: "Ya Rabbi, layık değilim, fakat, Bana bu hizmet için ihsan eyle liyakat.") Bir gün de genç birine buyurdu ki (Evladım, İmanı düzeltmektir yolumuzda ilk adım. Her iş ve her sözünde tabi ol, uy sünnete, Bilhassa "Vasat" davran uyku ve söylemekte. Seher vakitlerinde kalkmaya et ki gayret, Bu zamanki istiğfar, çok büyük bir ganimet. Her zaman salihlerle beraber olmaya bak, Zira böyle istiyor bizlerden cenab-ı Hak. Dünya lezzetlerine düşkünlük yapma ki hiç, Ahirette olacak asıl lezzet ve sevinç.)