Abdullah-ı Dehlevî "kuddise sirruh" -3-

Dünya için sinirlenme İslam âlimlerinden bir kişiydi mübarek, Bir gün bazı insanlar huzuruna gelerek, Dediler: (Eskilerin sözleri acep neden, Daha çok tesirliydi, bizimkine nispeten?) Buyurdu ki: ( O zatlar söylerdi Allah için, Asla konuşmazlardı, hiç niyet etmeksizin. Onlar her sözlerinde, gözettiler bunu hep, Nefsani konuşmaktan ettiler hayâ, edeb. İnsanlar tarafından görmek için iltifat, Veya koparmak için dünyalık bir menfaat. Bu bozuk niyetlerle söylerse her kim eğer, Elbette istifade edemez dinleyenler.) Nasihat isteyince biri de bu "Veli"den, Buyurdu: (Dünya için sinirlenme katiyyen. Kimde iyi bir ahlak görürsen, yaklaş ona, Ki onun ahlakından bulaşsın biraz sana. Şu iki nasihatı bırakma sakın elden, Âlimlerle sohbet et, uzaklaş cahillerden. "Dünya muhabbeti"ni kalbine sokma sakın, Zira dünya sevgisi, başıdır her günahın. Bir kalbe girer ise eğer "Dünya sevgisi", Çıkar gider o kalpten ahiret düşüncesi. Zira bu iki sevgi, zıttır birbirlerine Bir kalbe girse biri, yer kalmaz diğerine Bu, aynen şuna benzer, düşünün ki bir bardak, İçinde "Su" yok ise "Hava" vardır muhakkak. Eğer su doldurursan bu bardağa tamamen, İçindeki o hava dışarı çıkar hemen. Yani biri girince, çıkıp gider öteki, Bir anda ikisine yer kalmaz elbette ki, Hak teala kalpleri yarattı kendi için, Başka şeyler girerse, olur fena ve çirkin.) Bir gün de buyurdu ki: (Fanidir dünya elbet, Buna rağmen baki ve ebedidir ahiret. En iyi kul "Dünya"yı kalbinden çıkarandır, Ve "Alllah sevgisi"yle daim kalbi çarpandır, Hak teala buyurdu: "Bizden yüz çevirenden, Sen de çevir yüzünü, onları sevme hemen" Bu dünya düşkünleri hiç toparlanamazlar, Pişman olacaklardır ahirette aşikar. Dünyayı terk etmek de esasen şu demektir, Ona düşkün olmamak, hiç kıymet vermemektir. Düşkün olmamanın da, şöyledir ki manası: Müsavi olmasıdır "Var" veya "Yok" olması. Böyle olabilmek de, bir "Allah adamı"nın, Yanında yetişmekle mümkün olur bi hakkın. Eğer ele geçmezse böyle kamil bir insan, Onların kitapları okunmalı o zaman.