"Ben, her şerbeti severim...”
Yemen velîlerinden Ebû Bekr bin Abdurrahman Sekkaf hazretleri, Terîm'de vefât etti.
O devirde birkaç genç, şeytana uyup kıra gittiler bir gün. Eğlenip içki içeceklerdi orada.
Yine de kimseye görünmemek için tenhâ yer seçtiler. Biliyorlardı fenâ bir iş yaptıklarını.
Olacak bu ya...
Tam içki içerlerken, bu zât uzaktan gördü bu gençleri.
İçki içtiklerini anladı...
Ve yaklaşıp sordu:
“Gençler, ne yiyip ne içiyorsunuz böyle?”
“Evden öteberi getirdik, onları yiyoruz” dediler.
“Bu şişelerde ne var?”
“Bal şerbeti.”
“Ben de içebilir miyim?”
Bir korku sardı gençleri!
“Ee, şeyy hocam, tabii buyurun için. Ama hoşunuza gitmeyebilir” dediler.
Büyük velî;
“Olsun, ben her şerbeti severim” buyurdu.
Ellerinden alıp, içti.
Ve gençlere dönüp;
“Evet bal şerbeti, çok da nefis” buyurdu.
Ve kendi doldurup verdi o gençlere.
“Alın, siz de için!”
Gençler o zâtın elinden alıp içtiklerinde şaşkına döndüler!
Zîra o, bal şerbetiydi.
Bunu görünce, hepsi çok duygulanıp hemen tövbe ettiler. Sonra ellerine sarılıp, “talebesi” oldular aynı gün...
