Ebû Said-i Harrâz "kuddise sirruh" -1-

Dünya seraptır Evliyayı kiramdan âlim ve velî bir zat Tesirli sözleriyle ederdi çok nasihat. Derdi ki; (Ey insanlar, bir "Serap"tır bu dünya, Bugün var görünse de, harab olur sonunda. İnsan çok yaşasa da, ölecektir akıbet, Ölümden hiç bir insan, kurtulamaz ki elbet. "Can verme"nin acısı, öyle çetindir ki hem, Hiç kalır ona göre, dünyadaki her elem. Lâkin âhiretteki, azablara nisbetle, Hiç yok denecek kadar, hafif kalır gayetle. "Ölüm", insanlar için, çok zordur elbette ki, Gafletle ölenlerin, kötüdür âkıbeti. Nedense kimse bunu düşünmüyor mâlesef, Duymuyor bunun için, bir üzüntü ve esef. Halbuki bir müslüman, çekilip bir kenara, Düşünmesi gerekir, "Ölüm"ü ara ara. Demeli ki; (Ey nefsim, gaflete dalma sakın, Belli sana ecelin her şeyden daha yakın. Eğer düşünüyorsan "Çok gencim" henüz daha, Genç iken ölenleri görmez misin acaba? "Sıhhatliyim" diyorsan, yine yersiz bu sözün, Sağlamken ölenleri görmez mi acep gözün?) Bir gün de bu velinin biri gelip yanına, Nasihat isteyince şöyle buyurdu ona: (Hak teâlâ Kur''anda buyuruyor ki bize, Resûlullah her ne ki getirdi ise size, O emirleri alıp, itâat eyleyiniz, Yasaklardan da kaçıp, Ondan hayâ ediniz. Ayeti kerimenin sonunda cenab-ı Hak, "Allahü teâlâdan korkunuz" buyurarak. Yasaklardan kaçmanın, emirleri yapmaktan, Çok mühim olduğunu, ediyor bize beyan. Zira Allah''tan korkmak, haram işlememektir, Yani "Vera" ve "Takva", dinde temel demektir. İslamda en üstün şey, vera ve takva oldu, "Dininizin temeli, vera''dır" buyuruldu. Haramlardan kaçmağa, böyle çok ehemmiyet, Verilmesinde ise, şudur ki asıl hikmet, Sakınacak şeylerin daha çok olmasıdır, Faidesinin dahi fazla olmasındandır. Emirleri yapmak da, faideli ise de, Bu işleri yaparken, hisse vardır nefse de. Halbuki yasaklardan kaçmakta böyle olmaz, Nefis almaz bunlardan zerre kadar tad ve haz. Bir işte nefse uymak ne kadar az olursa, Faydası da o kadar fazla olur hülasa. Çünki islâmiyyetin emirlerinin hepsi, Yıpratmak gayesiyle gönderildi bu nefsi.)