Hasan Sezâi Efendi "kuddise sirruh" -1-

Vefasız dünya... Bu zât buyuruyor ki; (Duâ bir ibadettir, Ve çok iyiliklerin gelmesine sebeptir. "Duâ", ikram etmektir bir nesneyi birine, Bir Fâtiha göndermek, duâdır bu da yine. Birine, az da olsa iyilik etsen şayet, O da, bu iyiliğin altında kalmaz elbet. Bir "Allah adamı"na, bir duâ etsen eğer, O da sana misliyle yardım ve himmet eder. Eğer Resûlullah''a bir duâ ve salevât, Edersen, O da sana, yarın eder şefâat. Yâni duâ etmekle bir din kardeşimize, Onun kat kat fazlası döner ve gelir bize. Allah''ın sevgilisi, eshabı kiramına, Bâzan buyururdu ki; (Duâ ediniz bana.) O zaman derlerdi ki; (Ey Allah''ın Habîbi, Var mı ihtiyacınız, duaya bizim gibi?) O buyurur idi ki cevabında eshâba; (Sizler dua ederek kavuşun bu sevâba. Faydası, edene mi, edilene mi olur? Şimdi bilmeseniz de, o sonra belli olur.) Yine bir sohbetinde buyurdu; (Ey cemâat, İyi bir iş yapmadan, geçip gitti bu hayat. Bilirdik bu dünyanın vefasız olduğunu, Ve lâkin daha iyi anladık şimdi bunu. Ölenleri görüp de, hiç ibret almıyoruz, Pişman olup, gafletten yine uyanmıyoruz. İstiğfar etmiyoruz hiç bir kusur, günaha, Günahlar yığılarak, artıyor her gün daha. Ne kitap ve sünnetten bir ders çıkarılıyor, Ne ölüp gidenlerden bir ibret alınıyor. Uzun yıllar beraber yaşadığı insanlar, Şimdi toprak altında çürüyüp toz oldular. Daha dün, onlar ile birlikte yaşarlardı, Birlikte yiyip içer, gezip dolaşırlardı. Şimdi, yerin altında çekilirler hesaba, Belki birçokları da, dûçar olur azâba. Hepsi günahlarına pişmanlık duyuyorlar, (Keşke İslâm üzere yaşasaydık) diyorlar. Bu fecî hallerini düşünelim onların, Zîra aynı âkıbet, gelecek bize yarın. Öyleyse şu geçici, birkaç günlük hayatta, Günahlardan kaçınıp, bulunalım tâatta. "Tavşan uykusu" ile, hayat sürmek ne gaflet, Geçici lezzetlere aldanmak, ne felâket. Allah''ın emrettiği amelleri yapalım, O''nun yasak ettiği şeylerden kaçınalım. Böylelikle kabir ve Cehennem ateşinden, Kurtulabilmek için, çalışalım şimdiden.)