Hazreti Osman "radıyallahü anh" -2-

''Boşuna uğraşma!'' Talha ibni Abdullah, bize şöyle nakleder; Bir hadisi şerifte, buyurdu ki O Server; (Nasıl her Peygamberin, bir arkadaşı vardır, Benim de Cennetteki arkadaşım Osman''dır.) Ve yine Resulullah, sahabe-i kiramdan, Bazısıyla bir yerde bulunurken bir zaman, Anlatırdı yakında doğacak fitneleri, O sırada öteden yürüyüp geçti biri. O şahsı göstererek, buyurdu ki: (Bu, o gün, Yolunda olacaktır, Allah ve Resulünün.) Onun kim olduğunu, eshab merak ettiler, Baktılar, "Osman ibni Affan"mış o zat meğer. Sonra buyurdular ki, peşinden bunun hemen; (Bu şahıs o fitnede katledilir mazlûmen.) Hazreti Aişe de, şöyle rivayet eder; Bir hadisi şerifte, buyurdu ki Peygamber; (Yâ Osman, Hak teâlâ sana "Hilâfet" denen, Bir gömlek giydirecek, henüz hayatta iken. Onu almak isterse, eğer ki münafıklar, Çıkarma sakın onu, bana gelene kadar.) Vakta ki o fitneler, çıktı ve daha sonra, Münafıklar evini ettiler muhasara. Bu hadisi şerifi hatırlayıp o hemen, Bilerek çekilmedi, kendisi hilafetten. Şöyle nakledilir ki, onun hakkında yine, Vaktâ ki iman edip, girdi İslâm dinine. Amcası düşman olup, bu yüzden çok defalar, Yaptı hiç acımadn, çok ezâ ve cefalar. Öyle çok uğraştı ki, dininden dönsün diye, Yaptığı zulümleri, imkan yok vasfetmeğe. En sonunda usanıp, dedi: (Hayret yâ Osman, Sana bunca eziyyet ettim de nice zaman, Yine atalarının dinine dönmüyorsun, Sen nasıl bu cefaya tahammül ediyorsun?) Dedi ki: (Amcacığım, bana, şimdiye kadar, Yaptığının yüz katı yapsan da çok cefalar, Yine dönmeyeceğim, bu dinimden ben aslâ. Sen boşa zahmet çekip, kendini yorma fazla. Çünkü ben, doğru olan hak din üzerindeyim, Hak yolu bırakıp da, batıla döner miyim?) Çok şaşırdı amcası, onun dediklerine, Ve eziyet etmekten, vazgeçti yeğenine. Hazreti Osman dahi, eziyetten kurtulup, Resul-i müctebanın, yanına gitti koşup. Malını ve canını, dîn-i İslâm yolunda, Severek feda etti, Resulullah uğrunda. İslâma, malı ile çok hizmetler etmiştir, Ve aslâ o, Resulden, hiç yüz çevirmemiştir.