Kul hakkı mühimdir...
Semerkant'ta yetişen büyük velîlerden Ebül Abbâs Dîneverî hazretleri aynı yerde vefât etti.
Bu zât, bir cumâ günü, namaz için çıktı evden...
Ancak hava yağmurluydu.
Yerler de çamurdu.
Biraz yürüyünce çamurlandı pabuçları. Temizlemek için bakındı etrâfa.
Bir bahçe duvarı gördü.
Taşlarına sürüp temizledi.
Sonra câmiye gitti.
Namaz kılarken “Eyvâh" dedi kendi kendine. “Ben ne yaptım? Başkasının duvarını kirlettim çamurla.”
“Kul hakkı”na girdiği için huzursuz olmuştu...
Namazdan sonra sorup soruşturdu...
Ve buldu ev sâhibini. Meğer gayrimüslimmiş adam.
Durumu anlatıp;
“Ne olur hakkınızı helâl edin!” dedi.
Adam şaşırdı;
“Helâllik isteyecek ne var ki?”
“Duvarınızı kirlettim.”
“Olsun, alt tarafı duvar. Zâten çamur içindeydi.”
“Doğru, ama bu bir ‘kul hakkı’dır. Lütfen helâl edin.”
Adam duygulandı:
“Peki, helâl olsun. Ama bir şeyi merak ettim. Bu incelik ve insan haklarına saygı, nereden kaynaklanıyor?”
“Dînimizden.”
“Dininiz mi emrediyor bunu size?”
“Evet, İslâm’da ‘kul hakkı’ çok mühimdir.”
“Yaa, ne güzel” dedi.
Bir müddet “sessizlik” oldu. Sonra "Kelime-i şehâdet" yankılandı odada...
