“Onlar yoksa kitapları var!"
Kutbüddîn Bahtiyâr Kâkî hazretleri, büyük velîlerdendir. Delhi’de yaşayıp 633 (m. 1235) senesinde Hindistan-Delhi’de vefât etti.
Bir buçuk yaşında iken, babası ayrıldı dünyâdan.
Onun yetişmesiyle annesi meşgul oldu.
Daha sonra Muînüddîn-i Çeştî adında bir evliyâ zât bir gün bir vesîleyle oraya gelmişti.
Kutbüddîn, on yedi yaşındaydı o zaman...
Bu zâtı görünce gayriihtiyârî kalbi meyletti bu büyük velîye.
Talebesi olmayı istedi.
Bu niyetle yanına gitti.
Ve yalvardı bunun için.
O da kalp gözüyle bakıp onun yüksek istîdâdını gördü ve kabul etti bu dileğini.
O büyük evliyânın feyiz ve himmetiyle, tasavvufun en yüksek makâmına yükseldi.
● ● ●
Bir gün sohbetinde "Evliyânın bakışları devâ, sohbetleri hasta ve ölü kalplere şifâdır. Onları gören, Allahü teâlâyı hâtırlar" buyurdu.
Dinleyenler;
"Öyle zâtlar yoksa efendim?" dediler.
Cevâben;
“Onlar yoksa kitapları vardır. Onların kitaplarını okuyup, yüksek, seçilmiş olduklarına inanan ve bunun için onları seven de, onların ruhlarından feyiz alır” buyurdu.
