Kaydet
|
Osmân bin Talha (radıyallahü anh), Mekke'de, Kâbe Kayyımlığıyla vazîfeliydi.
Sülâlesi, câhiliye devrinde, Kâbe-i Muazzama'nın kapı anahtarını taşırdı.
Peygamber Efendimiz, hicretten önce, bizzat, onu îmâna dâvet etti.
Ama o, kabûl etmedi.
Bununla da kalmadı.
Resûlullah Efendimizi Kâbe’ye sokmak istemedi.
Efendimiz ona;
"Yâ Osmân, dilerim ki, bir gün gelir, sen beni;
(Bu anahtarı nereye isterseniz koyarsınız, kime isterseniz verirsiniz) diyeceğim bir mevkîde de göreceksin" buyurdu.
● ● ●
Resûlullah Efendimizin zevcelerinden Ümmü Seleme (radıyallahü anhâ), Müslüman olmasından dolayı, Mekke'de bir yıl ezâ ve cefâ gördükten sonra, kabilesi ona, Medîne'ye hicret etmesi için izin verdi.
O da, çıktı yurdundan.
Ama yalnız, tek başına.
Osmân bin Talha, onu görünce, hâlini sorup, durumunu öğrendi.
Onu, böyle yalnız başına bırakmayı uygun görmedi.
Onu korudu, kolladı.
Kuba'ya kadar getirdi.
Sonra kendisine;
“Senin kocan bu köydedir. Haydi, Allah'ın izniyle onun yanına git" dedi.
Ve Mekke’ye döndü.
Ümmü Seleme, onun bu yardımından övgüyle bahsederdi...
