Seyyid Emir Külâl "rahmettullahi aleyh"

Emânete hıyânet Her ilimde yetişmiş bir âlim ve velîdir, Tesirli sözleriyle, kalpleri etti tenvir. Bir gün de buyurdu ki; (Bir hayaldir bu dünya, Yâni bir görüntüdür, yâhut kısa bir rüya. Herhangi bir görüntünün, olması için dahî, Bir aslının olması, lâzım gelir tabii. İşte o asıllar da, Cennette bulunurlar, Dünyadaki herşeyin, Cennette bir aslı var. Cennet nimetlerinin, dünyadaki hayâli, Rabbin emirleridir, namaz, oruç misâli Kezâ Cehennemin de, bir görüntüsü vardır, Bunlar da içki, kumar, misali haramlardır.) Bir gün de buyurdi ki; (Çocuklar bir emanet, Baba, ona dînini, öğretmelidir elbet. Nasıl ki mesul ise, sürüsünden her çoban, Siz dahî mesulsünüz, çoluk çocuğunuzdan. Emânete hıyanet, olmayacağı gibi, Onlara dinlerini, öğretmeli tabii. Babalar çocuğundan, hocalar talebeden, Mesuldür âmirler de, kendi maiyyetinden. Hattâ azâlar bile, emanettir insana, Sokmamalı onları, bir günah ve isyana.) Başka bir sohbetinde, buyurdu; (Ey insanlar, Bize Hak tealanın şöyle bir müjdesi var. Zira buyuruyor ki; "İhlâsla amel eden, Âhirette Cennete girecek ebediyyen." Bu ömür, âhirete nazaran "yok" gibidir, Rabbimiz kullarına, pek çok merhametlidir. "İtâat edenlere, hiç azab yapmam" diyor, Ve bunu, Kitabında, bize beyan ediyor. Zira buyuruyor ki, "Her emrime siz benim, İtiat ederseniz, niçin azab edeyim?" Dünyada var mıdır ki, hiçbir anne ve baba, Evlâdını ateşte, yaksın da etsin hebâ? Allah''ın kullarına, merhametiyse fakat, Anne babadan dahî, ziyadedir kat be kat. Onun merhametinin, yalnız yüzde birisi, Bu dünyaya inmiştir, âhirette gerisi. Hak teâlâ dünyâda, o "bir" merhametiyle, Acıyıp rızk verir, hem kafirlere bile. Yani bütün insanlar, cümle bitki ve hayvan, O "bir" merhamet ile, rızıklanır durmadan. Kalan o doksandokuz, merhameti Allah''ın, Sadece müminlere, verilecektir yarın. "Errahim" sıfatının mânâsı şu ki zira, "Ahirette acır O, yalnız Müslümanlara." Orada kâfirlere, hiç acınmayacaktır, Onlar Nâr-ı cahîmde, ebedi yanacaktır.)