Tâhâ-yı Hakkâri "kuddise sirruh" -3-

İlminize güvenmeyin Bu zat bir sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar, Sakın siz ilminize güvenmeyin ki zinhar, "Şeytan", sahip olduğu ilminin gururundan, Kovulup helak oldu Allah''ın huzurundan. Bir insan, her bir ilmi bilse de ince ince, Faydasını göremez amel eylemeyince. "Bel''am-ı Baura" da çok ilim sahibiydi. Öyle ilim sahibi o zaman yok gibiydi. Kalbi ile bir miktar meyledince harama, Dünya ve ahirette, rezil oldu o ama. Ey insanlar, elbette ediniz ilme gayret, Zira ilim hayattır, ölümdür hem cehalet. Velakin her bir ilim, bir vebaldir kul için, Kurtulamaz vebalden amel eylemeksizin. İnsan, ameli dahi yapmalı ki "İhlas"la, İhlassız amellerden bir fayda gelmez asla. Yani bir kul, muhakkak ilim, amel, ihlası, Temin etmelidir ki, budur işin esası.) Bir gün de buyurdu ki: (Hakiki bir Müslüman, Allah''ın takdirine boyun eğer her zaman. Mübtela olsa bile bir derde ve belaya, Yine sabır gösterip, isyan etmez Allah''a. Bilir ki, kulu eden kıymetli veya zelil Allahü tealadır, mevki, makam, mal değil. Resul''ün sünnetine tabi olur o ekser, Ya hayır şey konuşur, yahut da sükut eder. Onun tek endişesi "Son nefes" içindir hep, İman ile, şehiden ölmeyi eder talep. Öfkelenmez katiyyen dünyalık şeyler için, Ve atmaz tek bir adım, iyi düşünmeksizin. Nefsine hakim olup, girmez onun emrine, Günah küçük olsa da, işlemez onu yine. Allah''ın rızasını almaktır tek gayesi, Hep bunu temin için, geçer günü, gecesi.) Bir gün de kendisinden "ölüm"ü sordu bir zat, Cevaben o kimseye şöyle etti nasihat: (Bir mü''min bilirse ki, muhakkak ölecektir, Kabir, mizan ve sırat, bunları görecektir. Ebedi kalacak yer, ya Cehennem ya Cennet, Ya ebedi bir azab, ya da sonsuz seadet. Bunu iyi bilir ve inanırsa bir kişi, "Ölüme hazırlık"tan olamaz mühim işi. Nitekim Resulullah buyurdu: (Aklı olan, Ölümü hatırlayıp, hazırlanır durmadan.) Kim hazırlık yaparsa mahşer için bu günde, "Cennet bahçesi" olur mezarı öldüğünde. Ve her kim de ölümü, etmezse hiç tasavvur, Olur onun kabri de, "Cehennemden bir çukur".