Üç esas...

Allah adamlarından olan bu mübarek zât, Bir gün sevdiklerine şöyle etti nasihat: (İnsanda mühim olan, gâye, maksat, niyettir, Yani kalpte bulunan, yön ve istikamettir. Zira sırf "Amel"ine, bakmaz Allah kulunun,

Bakar ki, o amelde, maksadı nedir onun? Bir bakkal ölüp gider, âhiret âlemine, Tam ellibin sahife, getirirler önüne. Bakıp o meleklere, sorar ki; (Bunlar nedir?) Derler, (Senin dünyada yaptığın amellerdir. Alış veriş yapmışsın, tam ellibin kişiyle, Herbirine bir sayfa açıldı işte böyle. Onlarla ne yaptıysan, ne konuştuysan eğer, Bütün inceliğiyle, yazıldı birer birer.) İşte ey kardeşlerim, dînimiz üç esastır, Bunlar, ilim ve amel, üçüncüsü ihlâstır. "İhlâs" dahî şudur ki, her amelin, her işin, Yapılmış olmasıdır, sadece Allah için. Kim Rabbine dönerse, samîmî ve ihlâsla, Allah''ın kulları da, severler onu fazla. Zîra kim Hakk''a dönüp, halktan yüz çevirirse, Allah ve kul katında, aziz olur o kimse. Her kim de insanlardan, beklerse sevgi takdir, Bilâkis o kimse de, olur zelil ve hakir.) Bir gün de buyurdu ki; (Cahil din adamından, Kaçın ki, zarar gelir, muhakkak size ondan. Zîra Resûlullah''a uymazsa her kim şayet, Her sözü bir "Zehir"dir, gösterse de keramet, Onu dinleyenleri, sürükler felâkete, Onun için siz sakın, düşmeyin bu gaflete. Lâkin görürseniz ki, eğer bir âlim kişi, O Resûle uyarak yapıyor her bir işi. Dikkat ve titizlikle, Ona tâbi oluyor, Ve diğerleri gibi, hiç gösteriş yapmıyor. İşte hakiki âlim ve "Din adamı" odur, Ona tâbi olarak, bulun rahat ve huzur. Dünya ve âhirette, felâketten kurtulmak, Böyle din adamına, uymakla olur ancak. Çünki o, "Allah için" ihlâsla yazar, söyler, Kalpten dediği için, kalplere tesir eder. Her kim böyle bir zâtı, tanır ve sever ise, Çok büyük bir ni''mete, kavuşmuştur o kimse. Böyle bir evliyaya, kavuşulmazsa eğer, Onların kitabını okumak dahî yeter. Dünya kazancı için, konuşan ve yazandan, Arslandan kaçar gibi, kaçmalıdır her zaman. Çünki arslan, insanın, alır yalnız canını, Bunlar ise alırlar, dînini, îmanını.