Hazret-i Fâtıma'nın gözyaşları!..
Resûlullah efendimiz bir gün, kızı Fâtıma'ya "Merhabâ ey kızım" dedi ve yanına oturdu. Gizli bir şey konuştular. Hazret-i Fâtıma ağlamaya başladı!..
Hazret-i Âişe'den rivâyet olunmuştur:
Ezvâc-ı tâhirâtın "rıdvânullahi teâlâ aleyhim ecmaîn" hepsi, Resûlullahın "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" huzûr-u şeriflerinde idik. Fâtıma-tüz-zehrâ "radıyallahü anhâ" geldi. Yürümesi Resûlullahın yürümesinden hafî değildir. Fâtıma'yı gördüğü vakit, "Merhabâ ey kızım" buyurdu ve oturdu. Sonra gizli konuştular... Fâtıma yüksek sesle ağladı. O vakit, Fâtıma'nın hüznünü gördü. İkinci kere gizli konuştular. O zaman Fâtıma güldü. Sonra Resûlullah "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" saâdetle kalkıp gitti... Ben Fâtıma'ya "sana gizli ne söyledi?" diye sordum. Fâtıma dedi ki:
-Ben babamın sırrını açıklayamam!..
***
Aradan zaman geçti... Resûlullah hazretleri âhırete intikâl buyurdukları zaman, Hazret-i Âişe buyurdu ki:
-Ben Fâtıma'ya dedim ki: Sana yemîn veririm ki, benim senin üzerinde hakkım olsun ki, sana o zaman gizli söylenen ne idi, onu bana haber veresin!
Fâtıma "radıyallahü teâlâ anhâ" da şöyle dedi:
-Şimdi söyleyebilirim ki; babam bana gizli söylediği vakit, şunu haber vermişti: (Cebrâîl aleyhisselâm, Kur'ân-ı azîm-üş-şânı her sene benimle bir kerre mukâbele ederdi [okurdu]. Bu sene benimle iki kerre mukâbele etti [okudu]. Bundan, ecelimin yaklaştığı anlaşılır. Allahü teâlâ hazretlerine ittikâ eyle ve sabreyle. Zîrâ muhakkak ben senin için ne güzel selefim. [Senden önce vefat ederim.])
Ben ağladım. Üzüldüğümü görünce, ikinci kerre yine gizli olarak söyledi. Buyurdu ki: (Yâ Fâtıma! Cennet ehli kadınların, mü'minlerin hanımlarının, seyyidesi olursun. Râzı olmaz mısın?) [Bir rivâyette, bana gizli olarak o hastalığında, vefâtının yaklaştığını haber verdiğinde, ben ağladım. Sonra gizli olarak, (Ehl-i beytimden bana evvel kavuşan sen olursun) buyurunca, ben güldüm, şeklinde bildirilmiştir.]
Müsevvir bin Mahreme'den rivâyet edilmiştir. Resûlullah "sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem" hazretleri buyurdular ki:
"Fâtıma benden bir parçadır. Her kim onu gadaba getirir ise, beni gadaba getirir." Başka bir rivâyette, "Ona eziyet eden, bana eziyet etmiş olur" buyuruldu.
