Öğrenci evleri kimin derdi
Son satırı başa almak istiyorum: Oy toplamak bir sanattır. Bizim milletin her şeye rağmen sahtekâr bir tarafı var. Duygusal sahtekârlık. Eskiden bu sahtekârlığı en iyi anlatan örnek tek televizyon kanalının olduğu yıllarda yapılan anketlerdi: Hangi programı seyretmek istersiniz?
Cevap: Tarihî-millî filmler, belgeseller, çocuklarımız için eğitici öğretici yayınlar, derlerdi..
Ama hiç seyretmezlerdi.
Şimdi kimin neyi seyrettiği günbegün netleşiyor.
Hukukun gereği ne olursa olsun bu seçmen, biz öğrenci evlerinde kızlı erkekli karışık kalınmasından rahatsızız, o çocuklar bize emanet diyen bir başbakanı sever.
Dert etmez ama sever.
Hatta helal olsun, der.
Yaşam biçimine müdahale sayanların oranı yüzde 15'i bulmaz.
CHP tabanı bile mutlu olur.
Taşralı aileler mutlu olur.
Bu konuları gerçekten dert edenlerin ise sesi çıkmaz. Onlar bu tartışmaların uzağında.
Peki pratikte ne olur? Hiçbir şey değişmez. Artarak devam eder.. Bir müddet sonra bazı çevrelerde iyice kanıksanır.
Kamu yurdunu dilediğin gibi düzenlersin.
Kurallar koyarsın. Kurallar ihlal ediliyor mu, denetlersin.
Özel yurtları da denetlersin. Ama adamın veya kadının evine karışamazsın.
Neye göre? Yürürlükteki mevzuata göre. Mevzuatı değiştirsen de karışamazsın.
Sen 18 yaşına giren reşit olur demişsin. Hani bana oy ver, diyorsun ya.. Ev tutar, şununla kalır, bununla kalır. Sana bana öbürüne göre ahlaksızlık yapar, şuna buna göre seviyeli birliktelikler olur..
Okur, okumaz.. Ana babasını kandırır.. Oradan bir yol bulur gider, telef olur.. olmaz..
Bize ne? Konu komşuyu rahatsız ediyorlarsa onun da hukuku var. Aman bir araya gelmeyin, diyerek zabıta dikemezsin.
Dert edeceğim konuları 1,2,3, 1324, 1325 diyerek sıraya dizsem bu konu dert olarak 1326 olmaz.
Ana baba dert etmiyorsa bana ne?
...........
Fıkra bu ya, adamın biri camide ihtiyaç gideriyormuş.
Gören;
-Vay utanmaz demiş! Hem ayakta, hem kıbleye karşı!
Sanki oturarak olsa.. Sanki kıbleye yan dönse problem kalmayacakmış gibi.
Biz "neden ayakta" kısmına mı kafayı takacağız.
