Sinemada bu hafta | Kavga başlasın! 'Karate Kid' geri döndü

Popüler “Karate Kid” serisinin 15 sene sonra gelen altıncı filminde kavga New York’a taşınıyor. Jackie Chan’li sathi eser, mantığınızı bir kenara bırakırsanız eğlenceli dakikalar vadediyor!

Kaydet

MURAT ÖZTEKİN - Bir genç yeni bir şehre taşınır, orada zorbalığa maruz kalır ve dövüş teknikleriyle kötü adamların dünyasına karşı koyar... İşte genelde bu tarz hikâyelerin işlendiği “Karate Kid” serisi, ilk defa John G. Avildsen tarafından 1984 yılında beyazperdeye taşındı. “Karate Kid” hem sisteme baş kaldırır görünen karakterleri hem de yenilikçi dövüş koreografileriyle geniş topluluklara ulaştı. Budizm vurgulu eserin devam filmleri ve TV versiyonları çekildi.

2010’da Jackie Chan’le birlikte yeniden başlatılan seri, 15 senelik uzun bir fasıladan sonra altıncı filmi ile sinemalara misafir olmaya başladı...

Bu defa yönetmen koltuğunda daha ziyade TV işlerine imza atmış Jonathan Entwistle’nin oturduğu “Karate Kid: Efsane Dövüşçüler” (Karate Kid: Legends) hikâyeyi tekrar ABD’ye taşıyor. Eserde beyazperdenin iki unutulmaz karakteri ilk defa bir araya geliyor. Ralph Macchio’nun Daniel LaRusso’su ve Jackie Chan’in Bay Han’ı, aynı hikâyenin parçası oluyor. Ancak işin merkezinde Ben Wang’in canlandırdığı genç Li karakteri yer alıyor!

PEKİN’DEN GELİRİM…

Bir önceki filmdeki hikâyenin kaldığı yerden devam eden eser, Pekin’den açılıyor… Genç bir kungfucu olan Li Fong, Bay Han (Jackie Chan) tarafından yetiştirilmektedir. Ancak daha evvel yaşanan trajik bir hadiseden ötürü doktor annesi bu durumdan rahatsızdır.
ABD’de iş bulan annesi Li’yi de yanında götürür. Gönülsüzce New York’a taşınan Li, yabancısı olduğu şehirde Mia adlı bir kızla tanışır. Mia’nın pizzacı babası ise eski dövüşçü Victor’dur ve bu münasebet Li’yi kötü adamların dünyasına taşır. Sonrasında Bay Han’ı ve Daniel LaRusso’yu New York’a çeken bir hadisenin fitili ateşlenir…

Sinemada bu hafta | Kavga başlasın! 'Karate Kid' geri döndü - 1. Resim

“KARATE KID” YENİ NESLE “MERHABA” DİYOR

“Karate Kid” Doğu ve Batı’yı birleştiren hikâyesiyle Hollywood’un daha çok globalleştiği günümüzde farklı bir mana taşıyor. Uzun bir aradan sonra gelen altıncı film ise seriyi yeni bir jenerasyonla tanıştırıyor. Eserde yine “farklı bir kültür içerisinde dövüşerek var olma çabası” işleniyor. Fakat bu, oldukça basit bir anlatımla yapılıyor. Böylece geniş topluluklara hitap eden ama sathi kalan bir film ortaya çıkıyor.

Bir buçuk saatlik filmde maceranın New York’a uzanması gibi birçok şey çok hızlı bir şekilde gelişiyor; tenakuzlar tat kaçırıyor. Eserde neredeyse orijinal bir şey bulmak mümkün olmuyor! Ancak mantığınızı çok fazla devreye sokmazsanız eser “eğlendirme” fonksiyonunu yerine getiriyor. Hem hikâye sürükleyiciliği hem de dövüş koreografileri maksada matuf kalıyor.

Öte yandan eserde, katledilen ağabey üzerinden zayıf bir dram da meydana getiriliyor ve Çin’in mahallî inançları vurgulanıyor!
Büyüyerek filme geri dönen Ralph Macchio ile Jackie Chan’i bir arada görmek ise birçok seyirci için nostaljik bir tecrübe olacaktır…

ANDERSON'DAN MASALLAR! BU 'PLANI' BİR YERDEN HATIRLIYORSUNUZ

Wes Anderson, Hollywood’un en aykırı ve nevi şahsına münhasır yönetmenlerinden biri… “Büyük Budapeşte Oteli” ile sinemada farklı ve çılgınca bir yola giren Anderson -eleştirilere rağmen- bu yoldan dönecek gibi değil! Nitekim “Fenike Planı”yla kendi üslubunun bütün özelliklerini yansıtan aykırı bir eser ortaya çıkarıyor. İlk defa Cannes’da görücüye çıkan eserde, tartışmalı bir iş adamının kızıyla beraber bir plana girişmesi ve suikast teşebbüsleriyle karşı karşıya kalması işleniyor.

Sinemada bu hafta | Kavga başlasın! 'Karate Kid' geri döndü - 2. Resim

1950’lerde geçen filmde; Benicio del Toro, Mia Threapleton ve Michael Cera başrolleri paylaşıyor. Ancak Tom Hanks, Scarlett Johansson ve Benedict Cumberbatch gibi birçok tanınmış isim de eserde rol alıyor.

Yönetmen Anderson, yine bir tuval resmi gibi ince ince işlediği sahnelerle çarpıcı bir sinematografi meydana getiriyor. Karşımızda yönetmenin diğer filmlerine kıyasla hikâye unsurundan daha fazla söz edebileceğimiz bir eser var. Ancak bu, Anderson’ın seyirciyi önemsemeyen bir film yaptığı ve kendini tekrar ettiği hakikatini değiştirmiyor.

Öte yandan filmde 1956’da Orta Doğu’da başlayan Süveyş Krizi üzerinden zayıf emperyalizm eleştirileri yapılıyor. Bunun yanı sıra, bayat bir üslupla din ile bilim karşıya getirilip karikatürize karakterlerle kilise hedefe konuyor.