Fazla tıraş cildi, fazla rotasyon ritmi bozar
Hocam, abartmasan… Anladık, rotasyon senin alametifarikan olmuş. İtalya’da sana “Rotasyonitaliano” diyorlarmış. Aman yani, hem “terazi maçı” diyorsun hem Avrupa’da turu cebe koyduğun hâlde as oyuncuları kulübede tutuyorsun!
Yedeklerin sahadakilerden daha kaliteli olduğu bir kadro dizaynı olur mu? Olaitan, Murillo, Vlahovic, Rashica, İlhan, Semih… Maçtan önce “İçeride dışarıda aynı oyun ve aynı kimlikle oynayacağız. Alanya maçı bir eşik… Beşiktaş burada hep zorlanmış, bu eşiği aşmamız gerek” diyorsun. Ama takım, son yılların fıtık eden futboluna dönüyor.
Koca ilk yarıda Oh’un kaleciyle karşı karşıya pozisyonundan başka bir üretim hatırlayan var mı? Beklerin kanat forvetlerden daha ileride oynadığı başka bir takım bilmiyorum. Emirhan’ın hem Rıdvan hem Taylan’ın bıraktığı boşlukları doldurmaktan canı çıktı.
Nübel’in kalesi düşüyor
İkinci yarının başında Olaitan’ı, Murillo’yu, Vlahovic’i, İlhan’ı sahaya sürüyorsun ama ne “topu çabucak geri kazanma” özelliği kalıyor ne gol perhizi…
Böylece Beşiktaş “çok çektiğinden” bir kere daha çekiyor. Parıl parıl apoletlerle geldiği Alanya’da, Lima’nın golüyle her şeyini kaybediyor. İşin kötüsü, yediği golden sonra Beşiktaş değil, Alanyaspor baskısını arttırıyor. İki şutu kaleciye takılıyor.
Maçın görüntülerine sahip bir televizyon kanalı sadece Orkun’un futbolunu yayınlasa… Ortaya enteresan bir görüntü çıkar. Sahanın en çok top kaybeden adamı olabilir. Neyse…
İtaliano, Temel’in mezar taşına yazdırdığı gibi, “Bu bana bir ders olsun” diyordur ama apoletleri söküldükten sonra…
Maçın adamı: Paulo Victor
