Otuz yılda soğumayan ekmek

Ebu Said Ebu'l Hayr Hazretleri, henüz küçükken babası onu almış cuma namazına götürmekte idi.

Ebu Said Ebu'l Hayr Hazretleri, henüz küçükken babası onu almış cuma namazına götürmekte idi. Yolda zamanın manevi reisi Şeyh Ebü'l Kasım Bişr Hazretlerine rastladılar. Ebü'l-Kâsım onları görünce, "Evliyâlık makamının boş kalacağını, bu dervişlerin bizden sonra zayi olacaklarını görürken şimdi bu çocuğu görünce gönlüm rahatladı " dedi. Namazdan çıkınca Ebü'l-Kâsım Bişr'in evine gittiler. O büyük zât Ebû Saîd'in babasına; "Oğlunu kucaklayıp kaldır. Şu yüksekçe yerde ekmek vardır. Onu uzanıp alsın" dedi. Babası kaldırınca, Ebû Saîd oradan ekmeği aldı. Ekmek arpadan olup, sıcaktı. Ebü'l-Kâsım ekmeğin yarısını Ebû Saîd'e verdi, yarısını da kendisi yedi. Bunun üzerine babası; "Efendim bu ekmekten bana vermeyişinizin hikmeti nedir?" diye sordu. Ebü'l-Kâsım Bişr; "O ekmeği otuz sene önce oraya koymuştum. Bize; insanların mânen ihyası, irşadları, doğru yolu bulmaları bu ekmeğin elinde sıcak olduğu kimse ile olacaktır" diye bildirildi. Müjdelenen kimse senin bu çocuğundur" buyurdu.