'Atmacacı'lık mesleği babadan oğula Rize'de devam ediyor
Rizelilerin sevdası olan ve artık hayatlarının birer parçası haline gelen atmaca kültürü yaşatılmaya devam ediyor.
Doğu Karadeniz Bölgesi'nin yüksek rakımlarında yaşayan atmacalar aynı zamanda Rizeliler için de büyük bir tutku haline geldi. Hala bıldırcın avında kullanılan atmacalar yırtıcı olmalarının yanında zekâları ve çeviklikleri ile de biliniyor.
Atmaca yakalayabilmek için Rize'nin yüksek kesimlerine çıkan atmacacılar burada kurdukları ağların yanında bulunan 'tenta' denilen ufak kulübelerde saklanarak bir atmaca yakalamak için beklemeye başlıyor.
Yörede 'Ğaço' kuşu olarak adlandırılan kırmızı sırtlı örümcek kuşu ile atmacayı yakalıyorlar.
Yakaladıkları atmacayı evcilleştiren atmacacılar kış aylarının gelmesiyle beraber tekrardan doğaya salıyorlar.
Yaklaşık 600 yıldır atalarından gelen ‘atmaca' kültürünü yaşatmaya devam ettiklerini söyleyen Rizeli atmaca ustaları, kendileri için bu işin artık bir hayat tarzı haline geldiğini belirtiyor söylüyor.
'Atmacacı'lık mesleği babadan oğula Rize'de devam ediyor! - 1. Resim
OKULLARDA ATMACA DERSLERİ VERİYOR
Atmaca kültürünün yüz yıllardır Doğu Karadeniz'de yaşatıldığını belirten atmacacı Salih Navdar, “Yüzyıllardır bu coğrafyada yapılıyor. Doğu Karadeniz'de bir kültürdür." diyerek
"Dededen toruna, babadan oğula geçen bir kültürdür. Kafkaslar'da yumurtadan çıktıktan sonra büyüyen ve 1 yaşına gelen atmacalar güzargah olarak burayı seçiyor. Buradan da Afrika'ya gidiyor.
Afrika'dan da Mart ayında tekrardan buralara dönüyor. Bizde bu güzergahta 'tenta' dediğimiz bu saklı yerlerde ağ kuruyoruz. Burada da ğaço kuşu dediğimiz kırmızı sırtlı örümcek kuşu ile atmacaları yakalıyoruz.
'Atmacacı'lık mesleği babadan oğula Rize'de devam ediyor! - 2. Resim
Onları biz yakalıyoruz. Bu kesinlikle av değildir. Sonrasında zaten doğaya geri salıyoruz. Bu kültürü yaşatıyoruz.
Biz atmaca ile ilgili türkü yazıyoruz, destanlar yazıyoruz. Hatta o kadar çok seviyoruz ki şehrimizin girişine heykelini dikiyoruz.
Ben ayrıca özel bir kolejde çocuklara atmaca dersi veriyorum. Onlara da bu kültürü öğretiyoruz” .
"600 SENE ÖNCE NASIL YAPILIYORSA YİNE AYNI ŞEKİLDE YAPILIYOR'
"Atmaca tutmaya çalışıyorum" diyen Hüseyin Avni Kabaoğlu da atalarının et ihtiyaçlarını karşılamak için atmaca tuttuklarını şöyle anlatıyor:
“Bu şapka beni koruyor. Atmaca yırtıcı bir hayvandır. Bütün yırtıcılar yazın Nil vadisine gidiyor.
Mart ayında yuva yapmak için Kuzey yarım küreye gelirler. Burada da ılıman iklim vardır. Yavruları büyüttükten sonra bu aylara doğru tekrar Afrika'ya giderler.
Bu bölgede 600 senedir atmacacılık yapılıyor. 600 sene önce nasıl yapılıyorsa yine aynı şekilde yapılıyor. Değişmeyen bir kültür.
Dünyada belki de değişmeyen tek kültür atmacacılık kültürüdür. Eskiden et ihtiyacını karşılamak için dedelerimiz atmaca tutarlardı”.
"BU İŞ BİR HASTALIK"
Zevk aldıkları için atmacacılık yaptıklarını ifade eden Yılmaz Eskiçırak, “Bundan biz zevk alıyoruz. Bıldırcına salarız. Atmacayı kışın bakarız. Bu iş gerçekten bir hastalık. 82 yaşındayım tentaya çıkamıyorum ama atmacayı saklıyorum. Elimde tutuyorum” diyor.
'Atmacacı'lık mesleği babadan oğula Rize'de devam ediyor! - 3. Resim
BILDIRCIN AVLARKEN ATMACA
Turhan Eskiçırak, “Biz bunla birbirimize hava atarız. Öncelikle ben atmacayı bıldırcın avında kullanıyorum. Ardahan'a gittim. Masraf ettim orada bıldırcın yakaladım. Bu 600 senelik bir gelenektir. Bizim atalarımızdan kalan bir gelenektir. Ben fabrikada çalışırken sadece 8-4 vardiyalarında tutmaya çıkamadım. Normalde hiç aksatmadan dağlara giderim” diyerek avda nasıl yararlandıklarına dikkat çekiyor.
KADIN ATMACACILAR
Sema Eskiçırak sadece erkeklerin değil kadınların da atmacacılık yaptığını, evcilleştirmede büyük rol oynadıklarını dile getiriyor.
“Biz bayanlar olarak beylerimizin atmacalarını evcilleştiriyoruz. Mahallede kolumuza takarak geziyoruz. Gelinler olsun görümceler arasında birbirimize hava atar gezeriz. Kimin atmacası daha güzel diye hava atıyoruz” diyor.
Yayın Tarihi
|
Bizi Takip Edin
YORUMLAR
