Her şey karın ağrısıyla başladı... Balonlar 8 yaşındaki Yiğit için uçtu
Çankırı'da karın ağrısıyla hastaneye giden 8 yaşındaki Yiğit'e lenf kanseri teşhisi kondu. 6,5 ayın sonunda hastalığı atlatan minik için okulunda balonlarla karşılama yapıldı. Karşılamada bazı öğretmenler ve veliler gözyaşlarına hakim olamadı.
Çankırı'da kanseri yenerek okuluna dönen 2. sınıf öğrencisi Yiğit Karaçör için balonlar gökyüzüyle buluştu.
Baba Abdullah Karaçör, sürecin 14 Aralık'ta oğluyla evde futbol oynarken karın ağrısıyla başladığını söyledi. Karın ağrısı şikayetiyle Çankırı Devlet Hastanesine başvurduklarını, burada karaciğer enzimlerinin yüksek olduğunun tespit edildiğini anlatan Karaçör, "Bunun sonucunda Ankara'ya tedavimizi yönlendirdik.
Her şey karın ağrısıyla başladı... Balonlar 8 yaşındaki Yiğit için uçtu - 1. Resim
AİLESİNİ YİĞİT TESELLİ ETTİ
24 Aralık'ta ilk teşhisi koydular, 29 Aralık'ta ilk kemoterapimizi aldık. Toplamda altı kürümüz vardı kemoterapi. Zorlu bir süreç, sıkıntılı bir süreç. Hastanede yatarak tamamladık bu süreci ama Yiğit, hep 'Ben iyiyim, iyi olacağım' diyerek bize destek oldu. 'Baba iyi olacağım, anne iyi olacağım, üzülmeyin' dedi. En kötü halinde bile ayaktaydı. Şükür bugünlere geldi. Altı kür toplam kemoterapimizi aldık ve sonrasında Hacettepe'deki hocamız Ali Varan sonuçları gördü. Biyopsi sonuçlarının temizlendiğini bize söyledi ve hayal edemediğimiz günleri şu an yaşıyoruz." diye konuştu.
Her şey karın ağrısıyla başladı... Balonlar 8 yaşındaki Yiğit için uçtu - 2. Resim
"EN UFAK ŞİKAYETİ DİKKATE ALIN"
Ailelerin, çocuklarındaki en ufak şikayeti dikkate almaları gerektiğinin altını çizen baba Karaçör, "Çünkü ben yaşadım, başka ailelerin yaşamasını istemem. Çocuklarda bazı şeylere dikkat etmek gerekiyor. Ufak tefek şeyleri yabana atmamak gerekiyor." ifadelerini kullandı.
Her şey karın ağrısıyla başladı... Balonlar 8 yaşındaki Yiğit için uçtu - 3. Resim
"ÇOCUKLARI GÖRÜNCE KÖTÜ OLUYORDUM"
Oğlunun 6,5 aydır okuldan, arkadaşlarından ayrı kaldığını belirten Karaçör, şunları söyledi:
"Dediğim gibi biz bunları hayal edemiyoruz. Benim evim hemen ileride, stadyumun orada. Ben bu caddeden geçemiyordum oğlum hastanede yatarken. Teneffüsteki çocukları gördüğüm zaman kötü oluyordum, duygusallaşıyordum. Oğlumun çok zor anları oldu. Yani şu an burada ama adı gibi Yiğit çıktı. Yeri geldi eşimle bir ay aynı odada oturup günde bir saat konuştuğumuz oldu. Yani zor süreç, Rabb'im kimseyi evladıyla sınamasın ama başardık. Bundan sonrası inşallah iyi gelecek."
Bizi Takip Edin
YORUMLAR
