Yargıtay’dan milyonlarca çalışanı ilgilendiren mesai kararı

Bir satış temsilcisinin fazla mesai davasının temyiz müracaatını değerlendiren Yargıtay, fazla mesaiyi ispatta GPRS de delil saydı. Kararda davacının prim almak için kendi isteğiyle çok çalıştığının altı çizilerek davacının fazla mesai ücretinin ödenmemesine karar kılındı.

Bir ilaç firmasında tanıtım mümessili olarak çalışan genç ayrıldığı işyerinden alacağı fazla mesai gerekçesiyle İş Mahkemesi’ne başvurdu. Mahkeme, davacı olan satış temsilcisinin hafta içi 07.30’da başlayıp akşam 22.00’ye kadar çalıştığını, cumartesi günleri de 08.00’den saat 14.00’e kadar çalıştığını fazla çalışma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek davacının alacağını davalıdan tahsil edilmesine karar verdi.

“KENDİ İSTEĞİYLE ÇOK ÇALIŞTI”

Davalı şirket sahibi ise davacının mesai saatlerini kendisinin ayarladığını prim almak için kendi isteği ile daha fazla çalışmasının fazla mesai olarak kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etti. Mahkeme fazla mesai ücretini alacaklının almasının reddine karar verdi. Karar davacı satış temsilcisi temyiz edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi. Emsal nitelikteki kararda, GPRSS kayıtlarının fazla mesaiyi ispatta delil sayılacağı belirtildi.

“DAVACININ FAZLA ÇALIŞMASI PRİM ELDE ETMEK İÇİN”

Kararda şu ifadelere yer verildi: “Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Somut olayda, dosya kapsamından, davacının sabit ücret+ kotaya bağlı prim usulü ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla çalışma yaptığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle talep reddedilmişse de davacının fazla çalışmalarının daha fazla prim elde etmeye yönelik olarak yapıldığı davalının zımnen kabulündedir.

ÇALIŞMA SÜRESİNİ İŞVEREN BELİRLER

Davacıyla yapılan iş sözleşmesi 8. maddesinde çalışma sürelerini işverenin belirleyeceği, 12. maddesinde ise işçinin ziyaret planlarını işverene sunmak ve buna uymak zorunda olduğu düzenlemesi mevcuttur. Davacı delil olarak telefon, GPRS kayıtları, işverene sunduğu raporlar ve tanık beyanlarına dayanmış, telefon GPRS kayıtları ile raporlamalar bir arada değerlendirildiğinde fazla çalışma alacağının ispat edeceğini belirtmiştir. Davacı tanıkları davacıyı programında belirttiği gün ve saatte görmüş kişiler olup davacı işi gereği pek çok doktor ve eczacı ile gün içinde kısa süreli tanıtım ve satış amaçlı görüşmektedir.

DAVACI YASAL SÜREYİ AŞMAMIŞTIR

Telefon GPRS kayıtları celbedilmediği gibi davacı tanıklarının davacıyı kısa süre görmüş olduğundan beyanlarına itibar edilemeyeceği ve davalı tanık beyanlarında davacının çalışma süresinin 44 saat olup yasal süreyi aşmadığı dolayısıyla fazla çalışmanın ispat edilemediği gerekçeleriyle reddi isabetsiz olmuştur. Mahkemece davacıya ait delil kısmında bildirilen telefon GPRS kayıtları, araç kayıtları, işverene haftalık sunulan raporlar celbedilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek fazla çalışma alacağı hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle talebin reddi isabetsiz olmuştur. Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına oybirliğiyle karar verildi.”