BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Yurtta yetişen çiçek...

Ünal Bolat
Facebook
“Fedakâr bir insan olduğu için yıllardır sürdürdüğü yurt ziyaretlerini devam ettirdi...”
 
Henüz bebekti. Aile içi problemleri vardı. Dağılan yuvada, meydanda kalan minik kız şimdi daha da çaresizdi. Dedesi ve halası onu yetiştirme yurduna bıraktı. Günler birbirini kovalarken, akraba olan bu insanlar, zamanın ve dünya sıkıntılarının devreye girmesiyle kendilerini en uzak yerlerde buldular.
Minik kız büyümeye başlamış, yetiştirme yurduna yavaştan alışmaya başlamıştı. Evinde olmayan birlik beraberlik orada fazlasıyla vardı. Çeşitli oyuncakların yanı sıra birçok arkadaşını kardeşi gibi benimsemişti. O yaşlarda anlam adına bir şeyler olamazdı ya, çocuğun düşüncelerinde. Bu yüzden önceki hayatını pek sorgulamıyordu bile. Günler ömründen gelip geçiyordu. İlk, orta, lise derken mezun oluverdi okuldan. Artık yaş kemâle ermiş, kendi idaresini eline almıştı. Devletin korunaklı kollarından ayrılması gerekiyordu. Ancak diğer arkadaşları gibi ona da bazı haklar tanınacaktı. Yurtta büyümenin avantajlarından o da faydalanacaktı. Gün geldi çattı. Belli sınav ve mülâkatlardan sonra devlet memuru olmaya hak kazandı. Artık güzel bir işi vardı. Yıllarca yetiştirme yurdunda, devletin elinde büyüdü. Devlet terbiyesi aldı. Yine devletin bir kolunda görevlendirildi. Bu onu çok mutlu etmişti. 
Şimdi geçmişi ve bugünü sorgulama sırası gelmişti. Yavaştan başlamıştı bile buna. Nedenlerle, nasıllarla, 'niye’lerle bir süre boğuştu. Uzak kaldığı aile ve akrabalarıyla ara ara görüştü. Artık o güçlü bir kızdı. Oturduğu makamı dolduran biriydi. Başlangıçların tümünde, hafif de olsa belirli zorluklar vardır. O bunu çok iyi biliyordu. İş yerindeki bazı insanların kıskançlık alanına giriyordu. Onda problem yoktu tabii. Kıskananlar problem çıkarıyordu. Başarısı, dikkati ve kibarlığı gözden kaçmıyordu. Üst düzey devlet memurları onunla birlikte çalışmak istiyordu... 
Bir gün muhteşem bir teklif aldı. Daha doğrusu emirle karışık bir teklifti bu. Birçok memurun isteyip de çalışamadığı bir yere geçiş yapacaktı. Kısa zaman içinde kendini orada da kabul ettirdi. Artık daha da mutluydu. Burada güzel yıllar geçirdi. İstediği her şey onun gönlünce oldu. Uzun yıllar yapmış olduğu devlet hizmetinin ardından mutlu bir şekilde emekli oldu. Ancak görevini noktalamamıştı. O hep örnek bir şahsiyet, fedakâr bir insan olduğu için yıllardır sürdürdüğü yurt ziyaretlerini devam ettirdi. Orada yetişen nice çocuğa ayna oldu...
           Sinan Korkmaz-Düzce
  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
611366 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/unal-bolat/611366.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT