Tır şoförleri ülkeden kaçıyor

Türk tır şoförleri bir bir ülkeyi terk ediyor. Türkiye’de çalışma şartlarının kötü olduğunu belirten şoförler “Şirketler çok acımasız. Asgari ücret ile direksiyon sallıyoruz. Avrupa’da maaşlar 3 bin avro. Orada 8 saat, ülkemizde 17 saat direksiyon sallıyoruz” diye isyan etti.

KAAN ZENGİNLİ

Pandemi sebebiyle bozulan tedarik zinciri, dünya ticaretini tehdit etmeye devam ediyor. Özellikle uluslararası taşımacılık sektörü, tır şoförü bulmakta zorluk çekiyor. Uluslararası Kara Taşımacılığı Birliği raporuna göre bütün dünyada tır şoförü ihtiyacı, geçen yıla göre yüzde 20 artmış durumda. Türkiye’de ise bu açık daha fazla. Çünkü yurt dışından gelen ihtiyacı değerlendiren Türk tır şoförleri, yüksek maaşlar ile ülkeyi terk ediyor. Dolayısıyla ülke içinde tır şoförü bulmak gittikçe zorlaşıyor.

ASGARİ ÜCRET YETMİYOR

Uluslararası Tır Şoförleri ve Ağır Vasıta Şoförleri Derneği Başkanı Sedat Kaplan, gazetemize yaptığı açıklamada, pandemi ile birlikte tır şoförlüğü mesleğinin öneminin arttığını belirterek “Avrupa’da şirketler şoför bulamıyor. Birçok arkadaşımız çalışmak için ülkeyi terk etti. Çünkü 2-3 bin avro arasında maaş alıyorlar. Bu maaşları da Türkiye’deki ailesine yolluyorlar. Çok büyük rakamlar bunlar. Vizesini alan gidiyor. Türkiye’de ise durum vahim. Şirketler, asgari ücret bandından para veriyorlar. Üstelik hiçbir hakkımızı da alamıyoruz” dedi.

ŞİRKETLER ACIMASIZ

Bir İETT şoförünün bile kendilerinden fazla para kazandığını söyleyen Kaplan, şöyle devam etti: Günlerce yollarda direksiyon sallıyoruz. Şirketler ‘Kriz var’ diyerek maaşlara zam yapmıyor. Avrupa’da tır şoförleri günde 8 saat çalışıyor. Bizim şirketler ise kurnaz. Normalde şoförlerin dijital kartları vardır. Bir şoför 8 saat çalışabilir. Çünkü dinlenmesi gerekiyor. Bu kartlarda kaç saat çalıştığımız görülüyor ve denetime giriyor. Ancak şirketler çift kart veriyor. Dolasıyla bizim çalışma saatlerimiz 17 saatleri buluyor. Üstelik mesai ücreti de alamıyoruz. Şirket direkt kapıyı gösteriyor. Neden Türkiye’de duralım ki? Böyle bir imkân varken gidiyoruz. Çok büyük isteklerimiz de yok. Bizim maaşlarımız belli bir seviyeye yükseltilse yeterli. Neden gurbette yaşayalım? Bir düzenleme bekliyoruz...